جایگاه حقوق زن در سروده های فاطمه ناعوت؛ مطالعة موردی: دیوان "شرفتي محطّ العصافیر"

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان وادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده ادبیات، ایران، فلاورجان.

2 استادیار گروه زبان وادبیات عربی ، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده ادبیات، ایران، فلاورجان.

3 استادیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده ادبیات، ایران، فلاورجان.

4 دانشیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه اصفهان، دانشکده زبانهای خارجی، ایران، اصفهان.

doi
10.22034/iaall.2023.351625.2707
چکیده

در اعلامیة جهانی حقوق بشر در ارتباط با حقوق زن چنین آمده است که همة انسان­ها بدون توجه به جنسیت دارای حقوق فردی واجتماعی یکسانی هستند وهیچ کس نمی­تواند این حق را از دیگری سلب کند. با توجه به اعلامیة جهانی حقوق بشر وکنوانسیون حقوق زنان هنوز در جوامع عربی، زن به حقوق کامل خود دست نیافته است. در این رهگذر نویسندگان وشاعران عرب با آگاهی از سنّت­های غلط وحکم­فرمایی روح مردسالاری ونادیده گرفته شدن حقوق زنان دست به قلم شدند واین موضوع را در آثارشان به تصویر کشیدند و به دفاع از حقوق زنان پرداختند. از این شاعران،  فاطمه ناعوت شاعرمصری در بیشتر سروده­هایش به ویژه در دیوان "شرفتي محطّ العصافیر" به موضوع زن با زبان اعتراض ونمادین پرداخته است.  پژوهش حاضر به روش توصیفی _ تحلیلی، با هدف دریافت سروده­های شاعر درباره حقوق زن وتحلیل سروده­هایش در زمینة مولفه­های حقوق زن انجام گرفته است. یافته­ها بیانگر آن است که شاعر به حقوق کرامت انسانی، آسایش وآرامش وهمسر گزینی اشاره دارد وزن را با نمادهای "زهرة"، "فراشة" و"وردة" معرفی می­نماید.