فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تداوم تخلفات دوپینگی و رسوایی‏‌های مکرر ورزشکاران حرفه‏‌ای، سبب شده تا محققان و نظریه‌‏پردازان در مورد سیاست‏‌های تنبیهی سرکوبگرانه نظام ورزشی، سه رویکرد متفاوت اتخاذ کنند. گروهی با احترام به استقلال‏‌طلبی و خودتنظیمی ورزش، دوپینگ را تخلفی ورزشی و تصمیم‏‌گیری در مورد آن را در صلاحیت انحصاری نظام ورزشی می‌‏دانند. گروه دیگر، خواستار جرم‌‏انگاری کیفری دوپینگ در نظام‌‏های حقوقی دنیا شده‏‌اند. گروه سوم با مبتنی دانستن شالوده اقدامات کنترلی ضددوپینگ بر مفروضات عمدتاً غیرمستند، قانونی‏کردن دوپینگ همراه با تدابیر بهداشتی و پزشکی خاص را پیشنهاد می‌‏دهند. در پژوهش حاضر تلاش شده تا به شیو ه توصیفی-انتقادی و روش گردآوری کتابخانه‌‏ای، ضمن تشریح مبانی نظری و فکری موافقان و مخالفان هر کدام از سه رویکرد فوق، رویکرد منتخب نظام حقوقی ایران و انگلستان در مورد دوپینگ تبیین گردد. یافته‌‏های پژوهش، بیانگر آن است که به رغم اختلافات مبنایی، نظام‏‌های حقوقی ایران و انگلستان در مورد سیاست‏‏‌های دوپینگی از معیارهای واحدی تبعیت و همسو با غالب نظام‏‌های حقوقی دنیا، دوپینگ را صرفاً تخلفی انضباطی و تصمیم‏‌گیری در مورد آن را در صلاحیت انحصاری نظام ورزشی می‏‌دانند. دوپینگ شخص ثالث در این کشورها گرچه به صراحت جرم‌‏انگاری نشده است؛ اما تحت نقض قانون بهداشت عمومی قرار می‏‌گیرد و قابلیت تعقیب کیفری را دارد.