ارزیابی روش نسبت فراوانی در پتانسیلیابی منابع آب زیرزمینی دشت الشتر، استان لرستان
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دزفول، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مهاباد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، مهاباد، ایران.
3 دکترای آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران.
doi
چکیده
آب زیرزمینی از منابع مهم تامین آب شیرین مورد نیاز انسان است. کشور ایران با شرایط اقلیمی خشک و نیمهخشک و میانگین بارش سالانه حدود 250 میلیمتر یکی از کمبارشترین کشورهای جهان محسوب میشود. در این تحقیق از روش آماری نسبت فراوانی (FR) بر پایه GIS برای شناسایی و پهنهبندی مناطق دارای پتانسیل آب زیرزمینی دشت الشتر در استان لرستان استفاده شد. اولین قدم در این تحقیق، شناسایی فاکتورهای موثر بر رخداد و وقوع آب زیرزمینی میباشد. بدین منظور هفت فاکتور موثر که شامل شیب، طبقات ارتفاعی، کاربری اراضی، انحنای زمین، شاخص توان رودخانه (SPI)، زمینشناسی و شاخص رطوبت توپوگرافی (TWI) مطابق با مطالعات گذشته شناسایی و تهیه شدند. همچنین از بیست و هشت حلقه چاه موجود در منطقه که دارای آبدهی بالای 11 مترمکعب بر ساعت بودند، بیست حلقه چاه برای آموزش مدل و هشت حلقه چاه برای اعتبارسنجی بهکار گرفته شد. نقشه تهیه شده در نهایت به پنج کلاس دارای پتانسیل خیلیکم، کم، متوسط، زیاد و خیلیزیاد طبقهبندی شدند. طبق اعتبارسنجی صورت گرفته، مدل نسبت فراوانی دارای صحت 85 درصدی برای تهیه نقشههای پتانسیلیابی منابع آب زیرزمینی دشت الشتر میباشد. نتایج نشان داد که حاشیههای شمالی و غربی دشت دارای پتانسیل بالا و مرکز دشت دارای پتانسیل متوسط میباشد.