سیاستگذاری کیفری ایران در رابطه با جرایم ناشی از نفرت، از معیارهای مطلوبیت تا چالش‌های موجود

نویسندگان

1 مؤسسه تحقیقات خاک و آب

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3

doi
10.22034/jccj.2024.486335.1682
چکیده

جرایم ناشی از نفرت به دلایل متعددی همچون تعارض با حقوق برابر انسان‏ها، نادیده انگاری حق بر متفاوت بودن و در شرایط حادتر ایجاد ناآرامی‏های اجتماعی در جوامع، در سیاستگذاری‏های کیفری اغلب کشورها مورد توجه قرار گرفته است و بعضاً سیاست‏های سنتی اتخاذی که بیشتر بر شدت مجازات این جرایم تأکید داشته‏اند در حال انتقال به سیاست‏های جایگزین مانند عدالت ترمیمی می‏باشند. در این مقاله مطالب از منابع کتابخانه‏ای گردآوری شده و به روش تحلیلی - توصیفی مورد بررسی قرار گرفته است. سیاست کیفری ایران در رابطه با این جرایم در ابتدایی‏ترین مراحل تدوین سیاستگذاری می‏باشد به نحوی که به استثناء اشارات محدودی که از این جرم در برخی قوانین مانند ماده 499 مکرر قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و قانون مجازات منع تبعیض نژادی 1356 به عمل آمده، سیاست منسجمی در این باره وجود ندارد، مهمترین چالش‏های سیاست کیفری ایران در مورد این جرایم عدم شناخت و نبود تعریفی از آنها، نبود آمار جنایی، غلبه گفتمان نبود شکاف در جامعه، اساسی سازی ارزش‏های جریان اصلی و تأکید بر سیاست‏های کیفری سنتی همچون عدم توجه به قربانی این جرایم می‏باشد، با این حال مهمترین مرحله سیاست کیفری ایران که باید مورد توجه قرار گیرد شناخت این جرایم و نیز ارائه آمار از رفتارهای مجرمانه با انگیزه نفرت در جهت طراحی سیاست کیفری منسجم بر اساس تعریف پذیرفته می باشد.