اثربخشی آموزش تلفیقی هیجانمحور و بخشودگی بر میزان همبستگی خانوادگی و گرایش به طلاق در بین زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران
2 سازمان بهزیستی، اورژانس اجتماعی شهرستان میبد، یزد، ایران
3 نویسنده مسئول: کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشکدهی علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش تلفیقی هیجانمحور و بخشودگی بینفردی بر گرایش به طلاق و انسجام خانوادگی زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی بود. این مطالعه یک پژوهش نیمه آزمایشی از نوع مطالعات خط پایه چندگانه بود. نمونه شامل 3 نفر از زنان آسیبدیده از خیانت بود که با روش نمونهگیری در دسترس از بین زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی که در سال 1396 به اورژانس اجتماعی شهرستان اردکان مراجعه داشتهاند، انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای میل به طلاق روزلت و همکاران (1986) و ارزیابی انطباق و انسجام خانوادگی السون و همکاران (1985) در سه مرحله خط پایه، دوره آموزش و پیگیری استفاده شد. ابتدا ارزیابی اولیه با استفاده از پرسشنامهها در دو مرحله خط پایه، انجام و سپس شرکتکنندگان طی 10 جلسه تحت آموزش انفرادی با رویکرد هیجانمدار و بخشودگی قرار گرفتند. یک ماه پس از پایان آموزش، از شرکتکنندگان آزمون پیگیری به عمل آمد. مقایسه نمرات افراد در دو مرحله، نشاندهندهی تفاوت معناداری در شاخصهای کلی متغیرهای میل به طلاق و انسجام خانوادگی است (05/0>p). تغییرات در مرحله پیگیری نیز حفظ شده بود که نشان از پایداری تأثیر آموزش میداد. بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت که از آموزش تلفیقی هیجانمدار و بخشودگی میتوان در کاهش گرایش به طلاق و افزایش انسجام و انطباق خانوادگی زنان آسیبدیده از خیانت بهره برد.