همگرایی توانمندی های علمی و فناورانه ی بازیگران مختلف در توسعه سیستم های تولیدی پیچیده هوایی
نویسندگان
1 هیئت علمی دانشکده حسابداری و مدیریت دانشگاه علامه طباطبائی
2 دبیرستاد هوانوردی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری
3 عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
doi
10.22104/jtdm.2016.367چکیده
در فرآیند توسعه سیستم های تولیدی پیچیده، بازیگران مختلفی از جمله دانشگاه ها، مراکز تحقیقاتی، بنگاه های فناور کوچک و بنگاه های صنعتی بزرگ با سطوح توانمندی علمی و فناوری متفاوت حضور دارند. یکی از مهمترین چالشها در مسیر انجام این پروژه ها، ایجاد همگرایی میان توانمندی های علمی و فنی این بازیگران است. جهت بررسی این چالش فاز طراحی هواپیمای جت منطقه ای به عنوان نمونه موردی انتخاب شد. جهت گردآوری داده ها 18 مصاحبه با مدیران اجرایی پروژه، برخی از مدیران شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری (عتف)، شرکت ها و دانشگاه های فعال و متخصصان صنعت صورت گرفت و همچنین از بررسی منابع مکتوب و مشاهدات محققان نیز استفاده شد. پس از توسعه چارچوب مفهومی، فرآیند همگرایی توانمندی های علمی و فناورانه در این پروژه از سه منظر مکانیزمهای همگرایی، توانمندیهای سازمانی یکپارچهساز و روابط میان بازیگران تحلیل شد و هفت چالش کلیدی به وجود آمده معرفی و یازده ابزار اصلاحی بکار گرفته شده جهت ایجاد همگرایی توانمندیهای فناوری مورد بررسی قرار گرفت. یکی از مهمترین دستاوردهای این مقاله، توسعه بینش و درک محققین و مدیران از مقوله ایجاد همگرایی توانمندی های فناورانه در پروژه های سیستمهای تولیدی پیچیده میباشد. با توجه به یافتههای اصلی تحقیق، پیشنهاد میشود مدیران پروژههای پیچیده، براساس مراحل پیشرفت پروژه، از ابزارهای متنوع تری جهت ایجاد همگرایی استفاده کنند. همچنین توجه به یکتا بودن برخی از ابزارهای ایجاد همگرایی در پروژه های سیستم های تولیدی پیچیده ضروری است.