فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خشک­سالی از بلایای محیطی است که فراوانی آن به‌‌ویژه در نواحی خشک و نیمه‌خشک بسیار زیاد می‌باشد. امروزه شاخص‌های خشک­سالی به­عنوان ابزاری مناسب برای اقدامات مدیریتی و به دنبال آن مقابله با پدیده‌ی خشک­سالی، به طور وسیعی در دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از این شاخص‌ها، شاخص شدت خشک­سالی پالمر ( PDSI) است که در بسیاری از نقاط جهان جهت بررسی شرایط خشک­سالی و تداوم آن مورد استفاده قرار‌ گرفته ‌است. در این مقاله وضعیت خشک­سالی استان فارس با استفاده از این شاخص طی دوره‌ی آماری 20 ساله ( 2014-1995) و با توجه به داده‌های هواشناسی 6 ایستگاه هواشناسی مختلف استان فارس مورد ارزیابی قرار‌گرفت. نتایج نشان داد سال 2010 برای ایستگاه‌های آباده، داراب و فسا و سال 2001 برای ایستگاه‌های اقلید و لار در سال 1996 برای ایستگاه شیراز خشک‌ترین سال‌ها در بازه‌ی آماری 2014-1995 بودند. در این بازه‌ی زمانی در ایستگاه‌ها تغییرات بارش نیز مشاهده شد که در سال‌های ذکر شده برای شدیدترین خشک­سالی‌ها افت بارش مشاهده شد. البته در تمام ایستگاه‌ها در سال 2010 افت شدیدی در بارش وجود داشت که نشان دهنده‌ی وضعیت خشکی در این سال بود.