بررسی آزمایشگاهی و عددی جریان در محیط‌های متخلخل دانه درشت

نویسندگان

1 استادیار گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دزفول، ایران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه عمران سازه‌های هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول، ایران.

doi
چکیده

با توجه به اینکه افزایش سرعت در حفرات یک محیط متخلخل، آشفتگی جریان را افزایش می­دهد، استفاده از رابطه دارسی و روابطی که از فرض­های جریان لایه­ای استفاده می­کنند، از ضریب اطمینان خوبی برخوردار نیست. بنابراین نیاز به روابطی است که با در نظر گرفتن آشفتگی جریان، گرادیان هیدرولیکی را با توجه به سرعت جریان و مشخصات مکانیکی خاک، برآورد کند. از جمله روش­هایی که از مقبولیت زیادی برخوردار است می­توان به رابطه دوجمله­ای فورش­هایمر اشاره کرد. در این مطالعه با انجام آزمایشاتی روی جریان در محیط­های متخلخل برای هفت خاک با دانه­بندی مختلف، مقادیر آزمایشگاهی سرعت جریان و گرادیان هیدرولیکی اندازه­گیری شد سپس روابط مختلفی با استفاده از الگوریتم­های ازدحام ذرات و ژنتیک به منظور اصلاح ضرایب رابطه فورش­هایمر ارایه شد. الگوریتم ژنتیک مبنی بر رفتار حرکت جامعه پرندگان و ماهی­ها به دنبال شکار تعریف می­شود. به منظور محاسبه ضرایب رابطه فورش­هایمر، ابتدا با استفاده از آنالیز ابعادی عوامل موثر در برآورد این ضرایب تعیین شد و سپس با استفاده از پارامترهای بی­بعد، رابطه‌ای جهت پیش‌بینی ضرایب اول و دوم رابطه فورش­هایمر بر حسب خصوصیات مکانیکی محیط­های متخلخل دانه درشت ارایه شد. نتایج نشان داد در پیش‌بینی ضرایب فورش­هایمر روش الگوریتم ژنتیک نسبت به الگوریتم ازدحام ذرات از دقت بیش­تری برخوردار است. همچنین با توجه به این­که رابطه فورش­هایمر با دو روش متفاوت حل شده و هر دو روش به جواب­های بسیار نزدیک به هم رسیده‌اند، بیانگر دقت حل روش­های ارایه شده در این تحقیق می‌باشد.