بررسی آزمایشگاهی و عددی جریان در محیطهای متخلخل دانه درشت
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دزفول، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه عمران سازههای هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول، ایران.
doi
چکیده
با توجه به اینکه افزایش سرعت در حفرات یک محیط متخلخل، آشفتگی جریان را افزایش میدهد، استفاده از رابطه دارسی و روابطی که از فرضهای جریان لایهای استفاده میکنند، از ضریب اطمینان خوبی برخوردار نیست. بنابراین نیاز به روابطی است که با در نظر گرفتن آشفتگی جریان، گرادیان هیدرولیکی را با توجه به سرعت جریان و مشخصات مکانیکی خاک، برآورد کند. از جمله روشهایی که از مقبولیت زیادی برخوردار است میتوان به رابطه دوجملهای فورشهایمر اشاره کرد. در این مطالعه با انجام آزمایشاتی روی جریان در محیطهای متخلخل برای هفت خاک با دانهبندی مختلف، مقادیر آزمایشگاهی سرعت جریان و گرادیان هیدرولیکی اندازهگیری شد سپس روابط مختلفی با استفاده از الگوریتمهای ازدحام ذرات و ژنتیک به منظور اصلاح ضرایب رابطه فورشهایمر ارایه شد. الگوریتم ژنتیک مبنی بر رفتار حرکت جامعه پرندگان و ماهیها به دنبال شکار تعریف میشود. به منظور محاسبه ضرایب رابطه فورشهایمر، ابتدا با استفاده از آنالیز ابعادی عوامل موثر در برآورد این ضرایب تعیین شد و سپس با استفاده از پارامترهای بیبعد، رابطهای جهت پیشبینی ضرایب اول و دوم رابطه فورشهایمر بر حسب خصوصیات مکانیکی محیطهای متخلخل دانه درشت ارایه شد. نتایج نشان داد در پیشبینی ضرایب فورشهایمر روش الگوریتم ژنتیک نسبت به الگوریتم ازدحام ذرات از دقت بیشتری برخوردار است. همچنین با توجه به اینکه رابطه فورشهایمر با دو روش متفاوت حل شده و هر دو روش به جوابهای بسیار نزدیک به هم رسیدهاند، بیانگر دقت حل روشهای ارایه شده در این تحقیق میباشد.