تأثیر آبیاری تکمیلی گندم دیم بر شاخص رضایتمندی نیاز آبی در اقلیم نیمهخشک دشت تبریز
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه تبریز.
doi
چکیده
نوسانات عوامل اقلیمی نقش مهمی در تولید محصولات کشاورزی به ویژه در شرایط دیم دارند. گندم از مهمترین محصولات استراتژیک جهان میباشد که اهمیت ویژهای در تأمین نیازهای غذایی بشر دارد. در کشت گندم دیم، بارش یکی از ارکان اصلی است که به عنوان تنها منبع تأمین رطوبت محسوب میشود. برای انجام این پژوهش از آمار هواشناسی ایستگاه سینوپتیک تبریز و دادههای عملکرد گندم دیم به مدت 25 سال استفاده شده است. در ابتدا با توجه به شاخص درجه – روز – رشد، طول دوره رشد گندم در منطقه تعیین شده و سپس با محاسبه شاخص رضایتمندی نیاز آبی، ریسک اقلیمی کشت گندم دیم بررسی گردیده است. با توجه به نتایج به دست آمده، شاخص رضایتمندی نیاز آبی در قیاس با بارش سال زراعی، ضریب همبستگی بالاتری با عملکرد گندم داشته که این امر نشان میدهد توزیع فصلی بارش با توجه به میزان تبخیر – تعرق گیاه در مراحل مختلف رشد، تأثیر مشهودتری بر نوسانات عملکرد دارد. بر اساس نتایج به دست آمده در انتهای فصل رشد گندم دیم ریسک اقلیمی بالا است. برای بررسی اثر تنش رطوبتی در انتهای فصل رشد، یک آزمایش مزرعهای شامل دو سطح آبیاری تکمیلی (دیم و یک نوبت آبیاری در مرحله وقوع ریسک اقلیمی بالا) در سه تکرار در اراضی تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز انجام گرفت. نتایح نشان داد، انجام یک نوبت آبیاری تکمیلی در مرحله پر شدن دانه و قبل از وقوع تنش، باعث افزایش معنیدار عملکرد گندم شده و افزایش 5/12 درصدی شاخص رضایتمندی نیاز آبی در دهههای پس از انجام تک آبیاری، موجب افزایش عملکرد به میزان 2170 کیلوگرم بر هکتار گردید.