تأثیر قابلیتهای زیرساختی مدیریت دانش و راهبرد کسب وکار بر عملکرد سازمان با درنظر گرفتن متغیر میانجی قابلیتهای فرایندی مدیریت دانش
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.47176/smok.2019.1066چکیده
امروزه مدیریت دانش سازمانی را بهمثابه یک راهبردی ضروری برای محیطهای پیچیده، پویا و دارای عدماطمینان میدانند که موجب بقا، کسب مزیت رقابتی و بهبود عملکرد سازمان میشود. ضمن اینکه انتخاب راهبرد کسبوکار متناسب با وضعیت سازمان، یکی از چالشهای اساسی مدیران برای رسیدن به جایگاه مطلوب در میان رقبا است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر قابلیتهای زیرساختی مدیریت دانش و راهبرد کسبوکار بر عملکرد سازمان با میانجیگری قابلیت فرایندی مدیریت دانش است. پژوهش براساس روش گردآوری دادهها، توصیفی و از نوع پیمایشی و از نظر هدف، توسعهای ـ کاربردی است. جامعه آماری پژوهش، 320 نفر از مدیران شرکتهای شهرک صنعتی عباسآباد بودند که 175 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدهاند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است که برای تعیین روایی از نظر خبرگان و بهمنظور تعیین میزان پایایی آن، آلفای کرونباخ محاسبه شد. برای مشخصسازی عوامل کلیدی هر مؤلفه، از آزمون تحلیل عاملی تأییدی و برای بررسی برازش الگوی پژوهش از الگویابی معادلات ساختاری و نرمافزار LISREL استفاده گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که قابلیتهای زیرساختاری مدیریت دانش و راهبرد کسبوکار بر قابلیتهای فرایندی مدیریت دانش و قابلیتهای فرایندی مدیریت دانش بر عملکرد سازمان تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ ضمنا راهبرد تمایز و منابع انسانی بیشترین تأثیر را بر قابلیت فرایندی مدیریت دانش دارد و خلق و ذخیره دانش، بیشترین تأثیر را بر عملکرد سازمان دارد.