تأثیر قابلیت‌های زیرساختی مدیریت دانش و راهبرد کسب وکار بر عملکرد سازمان با درنظر گرفتن متغیر میانجی قابلیت‌های فرایندی مدیریت دانش

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

doi
10.47176/smok.2019.1066
چکیده

امروزه مدیریت دانش سازمانی را به‌مثابه یک راهبردی ضروری برای محیط­های پیچیده، پویا و دارای عدم‌اطمینان می­دانند که موجب بقا، کسب مزیت رقابتی و بهبود عملکرد سازمان می­شود. ضمن اینکه انتخاب راهبرد کسب­وکار متناسب با وضعیت سازمان، یکی از چالشهای اساسی مدیران برای رسیدن به جایگاه مطلوب در میان رقبا است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر قابلیت‌های زیرساختی مدیریت دانش و راهبرد کسب­وکار بر عملکرد سازمان­ با میانجی­گری قابلیت فرایندی مدیریت دانش است. پژوهش براساس روش گردآوری داده­ها، توصیفی و از نوع پیمایشی و از نظر هدف، توسعه­ای ـ کاربردی است. جامعه آماری پژوهش، 320 نفر از مدیران شرکتهای شهرک صنعتی عباس‌آباد بودند که 175 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شده­اند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه است که برای تعیین روایی از نظر خبرگان و به‌منظور تعیین میزان پایایی آن، آلفای کرونباخ محاسبه شد. برای مشخص‌سازی عوامل کلیدی هر مؤلفه، از آزمون تحلیل عاملی تأییدی و برای بررسی برازش الگوی پژوهش از الگو‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزار LISREL  استفاده گردید. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که قابلیت‌های زیرساختاری مدیریت دانش و راهبرد کسب‌و‌کار بر قابلیت‌های فرایندی مدیریت دانش و قابلیت‌های فرایندی مدیریت دانش بر عملکرد سازمان تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ ضمنا راهبرد تمایز و منابع انسانی بیشترین تأثیر را بر قابلیت فرایندی مدیریت دانش دارد و خلق و ذخیره دانش، بیشترین تأثیر را بر عملکرد سازمان دارد.