رابطه کیفیت ارتباط والد ـ فرزندی با خودکنترلی دانش آموزان با واسطهگری ارتباط مبتنی بر حل مسئله؛ ارائه یک الگوی علّی
نویسندگان
1 کارشناسی مشاوره، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 مشاوره، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
پژوهش با هدف تعیین نقش واسطهای ارتباط مبتنی بر حل مسئله در رابطه کیفیت ارتباط والد ـ فرزندی با خودکنترلی دانشآموزان انجام شد. جامعه آماری پژوهش را تمام دانشآموزان دختر دبیرستانی در سال تحصیلی 95 ـ 96 شهرستان کرمانشاه دربرگرفت. 240 نفر از دانشآموزان با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند و دادهها به روش تحلیل مسیر مورد آزمون قرار گرفت. اطلاعات با استفاده از پرسشنامههای ارتباط والد ـ فرزند بارنس، اولسون (1982)، خودکنترلی هامفرید، (1982) و ارتباط مبنی بر حل مسئله توسط مک کوبین، تامپسون و مک کوبین، (1996) جمعآوری شد. بهمنظور تجزیه و تحلیل یافتههای تحقیق از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی برای طراحی یک الگوی مناسب از تحلیل مسیر پیشبینی خودکنترلی در دانشآموزان استفاده شده است. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مبنی بر حل مسئله در رابطه با ارتباط والد ـ فرزندی و خودکنترلی