اثر پلی اکریل آمید در کنترل فرسایش پاشمانی در زمانهای مختلف بارش
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشگاه اردکان
2 نویسنده مسئول: دکتری مهندسی آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی نور، دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار گروه آبخیزداری دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان
doi
چکیده
فرسایش پاشمانی، مرحلهی اولیهی فرسایش آبی است که با برخورد قطرات باران به سطح خاک سبب جدا شدن ذرات خاک میگردد. در این تحقیق به بررسی تاثیر مقادیر مختلف پلیاکریلآمید (0، 2/0، 4/0 و 6/0 گرم بر مترمربع) بر روی مقدار فرسایش پاشمانی در سه مدت زمان بارندگی 10، 20 و 30 دقیقه با استفاده از بارانساز FEL3 در آزمایشگاه بر روی خاک مارنی با شدت 120 میلیمتر بر ساعت پرداخته شد. نتایج حاکی از آن است که بین مقادیر مختلف پلیاکریلآمید در زمانهای مختلف بارندگی از لحاظ کاهش میزان پاشمان اختلاف معنیدار آماری وجود دارد. اثر متقابل دو فاکتور مدت بارش و مقدار پلیاکریلآمید برکنترل میزان پاشمان اختلاف معنیداری در سطح 95 درصد نشان نداد. به علت فرسایش پذیری بالای خاک مارنی[s1] ، مقدار کم این ماده نتوانست تلفات پاشمان را به خوبی کنترل کند، هرچند آن را به میزان کم کاهش داد. نتایج تحلیل آماری در مدتهای مختلف بارش نشان داد که مقادیر مختلف پلیاکریلآمید در زمان 10 دقیقه نسبت به تیمار شاهد اختلاف معنیدار نداشت ولی در مدت 20 و 30 دقیقه مقدار ماده در کنترل فرسایش نسبت به شاهد معنیدار بود. همچنین با تداوم بارندگی، میزان پاشمان افزایش یافت و با افزایش میزان پلیاکریلآمید فرسایش پاشمانی کاهش داشت، به گونهای که بیشترین تاثیر در زمان 30 دقیقه و مقدار 6/0 گرم بر مترمربع پلیاکریلآمید نسبت به شاهد میباشد که فرسایش را 2/21 درصد کاهش داد.