بررسی تغییرات مکانی و زمانی شوری آبهای زیرزمینی استان کرمان بهمنظور استفاده در آبیاری قطرهای پسته
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت
2 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت و گروه پژوهشی مهندسی آب و محیط زیست، پژوهشکده حوضه آبی دریای خزر، رشت
doi
چکیده
استان کرمان از خشکترین مناطق ایران محسوب میشود و کشاورزی آن بهویژه کشت پسته وابسته به منابع آب زیرزمینی میباشد. در این مطالعه تغییرات مکانی و زمانی شوری (EC) آبهای زیرزمینی استان کرمان با استفاده از روشهای زمینآماری و نرمافزار ArcGIS مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از روش کریجینگ معمولی و کریجینگ شاخص به ترتیب برای رسم نقشههای پهنهبندی و احتمالاتی شوری آبهای زیرزمینی استفاده شد. نقشههای پهنهبندی و احتمالاتی افزایش و گسترش اراضی با شوری آب زیرزمینی بیش از dS/m8 (آستانه تحمل شوری پسته) بر متر از سال 1381 تا 1390 را نشان میدهند. همچنین مشخص شد که آبهای زیرزمینی بخشهایی از شهرستانهای سیرجان، شهر بابک، رفسنجان و زرند دارای وضعیت بسیار نامطلوبی از نظر شوری بوده و استفاده از این آبها برای آبیاری باغات پسته، میتواند عملکرد این محصول را به شدت کاهش دهد. به طوریکه در سال 1382، 3/13% ازکل مساحت با خطر جدی شوری بالای dS/m8 مواجه بودهاند که این میزان تا سال 1385 روند تقریبی ثابتی داشتهاست ولی در سال 1386 این میزان به 8/9% رسید و تا سال 1390 روند کاهشی داشته در نهایت سال 1390 به مقدار 8/4% رسیده است.