نقش میانجی گری تفکر خلاق در رابطه تمایزیافتگی خود و خودشکوفایی زوجین مشهد
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش، بررسی نقش تمایزیافتگی خود در پیشبینی خودشکوفایی زوجین با میانجیگری تفکر خلاق است. این پژوهش بهروش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد و جامعه آماری آن تمام زوجین شهر مشهد بودند که از این جمعیت، 75 زوج (150 نفر) بهروش نمونهگیری خوشهای یک مرحلهای بهعنوان اعضای نمونه انتخاب شدند و پرسشنامههای خودشکوفایی اهواز (ASAI)، تفکر خلاق و تمایزیافتگی خود (DSI) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از نرمافزار 24spss- تحلیل، و از آزمونهای آماری متناسب با نوع متغیرها شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تمایزیافتگی خود و خودشکوفایی، همبستگی مثبت معناداری وجود دارد (001/0=P) و تفکر خلاق میتواند نقش میانجیگری را در رابطه این دو متغیر ایفا کند بهطوری که تمایزیافتگی خود در مسیر مستقیم (21/0=b) و تفکر خلاق در مسیر غیرمستقیم (31/0=b) پیشبینیکننده خودشکوفایی زوجین است.