اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ‌به‌شیوه‌ گروهی بر اعتماد در روابط بین‌فردی و کنترل عواطف در زنان متأهل

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 دانشیار، گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

3 استادیار گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

doi
چکیده

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، از درمانهای رفتاری نسل سوم است و در آن تلاش می­شود به­جای تغییر شناخت­ها، ارتباط روانشناختی فرد با افکار و احساساتش افزایش یابد. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اعتماد در روابط بین­فردی و کنترل عواطف در زنان متأهل بود. در قالب مداخله نیمه­تجربی به­شیوه پیش‌آزمون ـ پس­آزمون و پیگیری، 24 زن متأهل به­شیوه نمونه­گیری در دسترس از میان زنان دارای مشکلات زناشویی مراجعه­کننده به مرکز مشاوره کمیته امداد شهر کرمانشاه انتخاب، و به­طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام 12 نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه اعتماد در روابط بین­فردی و پرسشنامه کنترل عواطف بودند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را به­مدت ده جلسه به­شیوه گروهی دریافت کردند؛ اما برای گروه کنترل درمانی ارائه نشد. پس از پایان جلسات درمان از هر دو گروه پس­آزمون به‌عمل آمد. برای تحلیل داده­ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. براساس یافته­ها، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به­شیوه­ گروهی بر اعتماد در روابط بین­فردی (05/0P<) و کنترل عواطف (05/0P<) مؤثر بوده است. نتایج پیگیری بعد از یک ماه نیز نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در اعتماد در روابط بین­فردی و کنترل عواطف در سطح (05/0P<) تفاوت معنی­داری وجود دارد. براساس نتایج درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می­تواند تأثیر مطلوبی بر اعتماد در روابط بین­فردی و کنترل عواطف داشته باشد.