اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بهشیوه گروهی بر اعتماد در روابط بینفردی و کنترل عواطف در زنان متأهل
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 دانشیار، گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
3 استادیار گروه مشاوره، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
چکیده
درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، از درمانهای رفتاری نسل سوم است و در آن تلاش میشود بهجای تغییر شناختها، ارتباط روانشناختی فرد با افکار و احساساتش افزایش یابد. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اعتماد در روابط بینفردی و کنترل عواطف در زنان متأهل بود. در قالب مداخله نیمهتجربی بهشیوه پیشآزمون ـ پسآزمون و پیگیری، 24 زن متأهل بهشیوه نمونهگیری در دسترس از میان زنان دارای مشکلات زناشویی مراجعهکننده به مرکز مشاوره کمیته امداد شهر کرمانشاه انتخاب، و بهطور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام 12 نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه اعتماد در روابط بینفردی و پرسشنامه کنترل عواطف بودند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را بهمدت ده جلسه بهشیوه گروهی دریافت کردند؛ اما برای گروه کنترل درمانی ارائه نشد. پس از پایان جلسات درمان از هر دو گروه پسآزمون بهعمل آمد. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. براساس یافتهها، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بهشیوه گروهی بر اعتماد در روابط بینفردی (05/0P<) و کنترل عواطف (05/0P<) مؤثر بوده است. نتایج پیگیری بعد از یک ماه نیز نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در اعتماد در روابط بینفردی و کنترل عواطف در سطح (05/0P<) تفاوت معنیداری وجود دارد. براساس نتایج درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میتواند تأثیر مطلوبی بر اعتماد در روابط بینفردی و کنترل عواطف داشته باشد.