بررسی تأثیر تجدید ارزیابی داراییهای ثابت برخروج از درماندگی مالی حقوقی و واقعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
2 استادیارگروه حسابداری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
3 دانشیارگروه حسابداری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ، ایران
4 استادیارگروه حسابداری، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
doi
10.22034/iaas.2023.184720چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تجدید ارزیابی داراییهای ثابت با خروج از درماندگی مالی واقعی وحقوقی شرکتهای پذیرفته شده در بازارسرمایه ایران (اعم از بورس و فرابورس) است. در این تحقیق درماندگی مالی حقوقی با استفاده از نسبت مالی مندرج در ماده 141 قانون تجارت و درماندگی مالی واقعی با استفاده از مدل بومی شده کردستانی- تاتلی(1393) محاسبه شده است. در این راستا ابتدا از بین کلیه شرکتهای یاد شده که طی بازۀ زمانی1390 تا 1400 نسبت به ارزیابی مجدد داراییهای ثابت خود اقدام نموده بودند، آنهایی که دچار درماندگی مالی حقوقی و واقعی بودند، شناسایی و سپس رابطه تجدید ارزیابی با خروج این شرکتها از درماندگی مالی و حقوقی در سال تجدید ارزیابی و تا دو سال بعد از آن با استفاده از رگرسیون لجستیک مورد بررسی قرار گرفت و متغیرهای عمر شرکت، اهرم مالی، بازده دارایی و اندازه شرکت نیز به عنوان متغیرهای کنترل در نظر گرفته شد. نتایج پژوهش نشان می دهد بین تجدید ارزیابی و خروج از درماندگی مالی حقوقی و واقعی در سال تجدید ارزیابی و عدم شمول درماندگی مالی تا دو سال بعد از تجدید ارزیابی رابطه معناداری وجود دارد.
