تحليل ساختاری مقالههای حوزۀ داستان مجلۀ انجمن ايرانی زبان و ادبيات عربی
نویسندگان
1 دانشیار بخش زبان و ادبیات عربی دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری بخش زبان و ادبیات عربی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
این پژوهش با بهرهگیری از روش تحليل محتوای کمّی، به منظور دستیابی به وضعیّت ساختاری مقالههای حوزۀ داستانیِ «مجلۀ انجمن ایرانی زبان و ادبیات عربی» نگاشته شدهاست. در ابتدا دادهها از طریق پرسشنامه، جمعآوری و سپس با استفاده از آمار توصیفی به دادههای کمّی تبدیلشدهاست. عنوان، چکیده، مقدمه، روش پژوهش، بدنۀ اصلی، نتایج و منابع، هفت مؤلّفه است که در پرسشنامه قرار داده شدهاست.نتيجۀ پژوهش بیانگر آن است که عنوان این مقالهها شاخصههای عنوان موردقبول را داراست. در چکیدۀ مقالهها ضعف در اشاره نکردن به روش پژوهش است. ضرورت و پيشينۀ پژوهش، روش پژوهش و عدم پایبندی به آن در متن مقاله و چگونگی بيان نتيجۀ پژوهش با معيارهای علمی مقالههای علمی پژوهشی منطبق نيست. حضور پررنگ چون ارائهی نمونهها از نقاط قوّت بدنۀ اصلی این مقالهها است. با توجّه به برجسته بودن برخی ضعفهای ساختاری در مقالهها میتوان به اين نتيجه رسيد که نويسندگان هيچ الگوی ساختاری در اختيار نداشته و ساختار مقالهها را بر اساس آنچه خود آموزش ديدهاند، تنظيم کردهاند. توجّه نکردن به معيارهای ساختاری در آموزشهای دانشگاهی، روشن نبودن ساختار مقالهها در راهنمای نويسندگان مجلّه و نيز مهم نبودن مسألۀ ساختار مقاله برای سردبيران از عوامل اين ضعف است.این پژوهش با بهرهگیری از روش تحليل محتوای کمّی، به منظور دستیابی به وضعیّت ساختاری مقالههای حوزۀ داستانیِ «مجلۀ انجمن ایرانی زبان و ادبیات عربی» نگاشته شدهاست. در ابتدا دادهها از طریق پرسشنامه، جمعآوری و سپس با استفاده از آمار توصیفی به دادههای کمّی تبدیلشدهاست. عنوان، چکیده، مقدمه، روش پژوهش، بدنۀ اصلی، نتایج و منابع، هفت مؤلّفه است که در پرسشنامه قرار داده شدهاست.نتيجۀ پژوهش بیانگر آن است که عنوان این مقالهها شاخصههای عنوان موردقبول را داراست. در چکیدۀ مقالهها ضعف در اشاره نکردن به روش پژوهش است. ضرورت و پيشينۀ پژوهش، روش پژوهش و عدم پایبندی به آن در متن مقاله و چگونگی بيان نتيجۀ پژوهش با معيارهای علمی مقالههای علمی پژوهشی منطبق نيست. حضور پررنگ چون ارائهی نمونهها از نقاط قوّت بدنۀ اصلی این مقالهها است. با توجّه به برجسته بودن برخی ضعفهای ساختاری در مقالهها میتوان به اين نتيجه رسيد که نويسندگان هيچ الگوی ساختاری در اختيار نداشته و ساختار مقالهها را بر اساس آنچه خود آموزش ديدهاند، تنظيم کردهاند. توجّه نکردن به معيارهای ساختاری در آموزشهای دانشگاهی، روشن نبودن ساختار مقالهها در راهنمای نويسندگان مجلّه و نيز مهم نبودن مسألۀ ساختار مقاله برای سردبيران از عوامل اين ضعف است.
