شاخصهای سلامت روان سالمندی در فرهنگ ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات،
2 ـ استاد مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)،
3 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
doi
چکیده
باتوجهبه افزایش جمعیت سالمندی در جهان و ایران، تدوین برنامههای حمایتگرانه جامع (سلامت جسمی- روانی) درباره این قشر ضروری است. لازمه این کار، داشتن شاخصهای سالمندی متناسب فرهنگ ایرانی است. باتوجهبه نبود چنین شاخصهایی، پژوهش حاضر انجام شد. این پژوهش با استفاده از روشهای مرور نظاممند و دادهبنیاد در سال 1397 انجام شد. برای مرور نظاممند، 51 مقاله منتشرشده از بین 897 مقاله در بازه زمانی 2018-1970 استخراج و تحلیل شد. برای اجرای روش دادهبنیاد، با استفاده از روش مصاحبه اکتشافی، 20 سالمند موفق بهصورت هدفمند انتخاب و مصاحبه شدند. تجزیهوتحلیل دادههای بهدستآمده در کدگذاری باز، منجر به شناسایی 160 مؤلفه و شاخص شد و پس از دریافت نظرات10 نفر از متخصصان و کدگذای مجدد و اصلاحات لازم، در 5 مؤلفه اصلی تدوین شد: 1. عامل جسمانی (توجه به سلامتی، مسائل رفاه جسمی، داشتن سلامت جسمانی)؛ 2.عامل روانشناختی (مدیریت، تابآوری، عملکرد شناختی، سلامت رفتاری، پیشرفتخواهی، کمالگرایی)؛ 3. خانواده (فرزندان، همسر، والدین)؛ 4. اجتماعی (ارتباط اجتماعی، ارتباط با اقوام، فعالیت اجتماعی، وضعیت مالی و اقتصادی)؛ 5. مذهبی (اعتقادات مذهبی، فعالیت مذهبی): مجموعاً 18 عامل و 133 شاخص بهدست آمد. مؤلفههایی همانند: زندگی با خانواده، روابط و مشارکت اجتماعی، وضعیت بهداشت و سلامت جسمی و روانی، باورهای مذهبی و سبک زندگی، اصلیترین شاخصهای سالمندی سالم ایرانی است و اولویت برنامههای حمایتی، مراقبتی و سنجش و پایش وضعیت سالمندی در کشور میتواند متمرکز بر این مؤلفهها باشد.