رابطه بین احساس تنهایی و تعهد زناشویی با میزان استفاده از رسانههای اجتماعی در زنان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سنجش و اندازهگیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 نویسنده مسئول: استادیار، گروه روانشناسی استثنایی، تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین احساس تنهایی و تعهد زناشویی با میزان استفاده از رسانههای اجتماعی در زنان میپردازد. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان متأهل دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، مشغول به تحصیل در سال 95- 96 بودند که از میان آن، نمونهای با حجم 297 نفر با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. در این پژوهش از مقیاس احساس تنهایی UCLA (راسل، 1996)، پرسشنامه تعهد زناشویی (DCI) آدامز و جونز (1997) و پرسشنامه اختلال استفاده از رسانه اجتماعی (SMD) ساخته وندن اجیندن، لمنز و والکنبورگ (2016) استفاده شد. پس از جمعآوری اطلاعات، دادهها با استفاده از شیوههای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین متغیرهای احساس تنهایی و میزان استفاده از شبکههای اجتماعی در سطح (0.01>p,) رابطه مستقیم و معنیدار وجود دارد. بین خردهمقیاس تعهد به همسر و میزان استفاده از رسانههای اجتماعی در سطح (0.01>p,) رابطه معکوس و معنیدار وجود دارد و همچنین 14 درصد از تغییرات احساس تنهایی و 5 درصد از تغییرات بُعد تعهد به همسر، بهوسیله میزان استفاده از رسانههای اجتماعی قابل تبیین است.