نقش انعطاف پذیری خانواده و تمایزیافتگی مادران در خودکارآمدی نوجوانان
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی نقش انعطافپذیری خانواده و تمایزیافتگی مادران در پیشبینی خودکارآمدی نوجوانان انجام شد. پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان دبیرستانهای شهر تهران بود که از میان آنها 255 دانشآموز به شیوه نمونهگیری چند مرحلهای انتخاب شدند و به همراه مادرانشان در این پژوهش شرکت کردند. دانشآموزان به پرسشنامه انعطافپذیری خانواده (شاکری، 1382) و خودکارآمدی (شرر و همکاران، 1986) پاسخ دادند و مادران پرسشنامه برگه کوتاه تمایزیافتگی (دریک، 2011) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از ماتریس همبستگی و رگرسیون گامبهگام با نرمافزار spss 22 مورد تحلیل قرار گرفت. ماتریس همبستگی پیرسون نشان داد انعطافپذیری خانواده با خودکارآمدی فرزندان رابطه مثبت و معنادار دارد (r=0.48, p<0.01). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد انعطافپذیری بهطور مستقیم و مؤلفه گسلش عاطفی مادر بهطور معکوس قادر به پیشبینی 29/0 از تغییرات خودکارآمدی دختران هستند. انعطافپذیری خانواده و تمایزیافتگی مادر و مؤلّفههای آن در پیشبینی خودکارآمدی پسران نقش نداشتند. بنابراین نتایج، خانواده در شکلگیری خودکارآمدی نوجوانان بویژه دختران نقش مهمی ایفا میکند.