بررسی تاثیرخودکارسازی شبکهی آبیاری دشت قزوین بر بهبود بهرهبرداری با رویکرد دینامیک سیستمها
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی سازههای آبی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار گروه سازههای آبی، دانشگاه تربیت مدرس تهران
3 دانش آموختهی کارشناسی ارشد سازههای آبی، دانشگاه تربیت مدرس تهران
doi
چکیده
بهکارگیری فناوریهای خودکار در شبکههای آبیاری در درازمدت بر عملکرد شبکه موثر و تاثیرات متقابلی با سایر عوامل موثر در عملکرد شبکه دارد.هدف از این تحقیق شناسایی الگوهای رفتاری مرتبط با خودکارسازی و ارایهی مدل کاربرد خودکارسازی در شبکهی آبیاری قزوین با رویکرد دینامیک سیستمها است. برای این منظور پس از تعیین دینامیکهای غالب حاکم بر کاربرد خودکارسازی در شبکهی آبیاری قزوین و تهیه مدل مفهومی بر اساس پرسشنامههای تکمیل شده و مصاحبهی حضوری با مسئولین شرکت بهرهبرداری و تعدادی از کشاورزان، مدل کمی کاربرد خودکارسازی برای شبکه توسعه یافت. این مدل با استفاده از شاخصهای کفایت، راندمان، عدالت و انعطافپذیری و با شناخت دینامیکهای فنی، مدیریتی، اقتصادی و اجتماعی موثر، بر کاربرد خودکارسازی و عوامل تاثیرپذیر از آنها که میتواند منجر به بهبود مطلوبیت در شبکه شود، استخراج گردید. سپس صحتسنجی مدل تحت آزمونهای مختلف انجام و در ادامه گزینههای اصلاحی با توجه به اثرات درازمدت آنها، جهت بهبود مطلوبیت شبکه پیشنهاد شد.با اعمال گزینههای اصلاحی از قبیل، جلب اعتماد و مشارکت کشاورزان در فرآیند خودکارسازی، ارتقا سطح آگاهی و مهارت بهرهبرداران وتخصیص بودجه و اعتبارات سرویس و خدمات خودکارسازی بر اساس میزان موردنیاز در کل شبکه،سطح مطلوبیت بین 5/9 تا 13/21 درصد بهبود خواهد یافت.