بازسازی دادههای بارش با استفاده از روشهای سنتی و زمینآماری مطالعه موردی: ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم سیساب، خراسان شمالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
3 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 استاد گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.
5 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.
6 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
7 مربی گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد
doi
چکیده
میانیابی دادههای ناقص و اندازهگیری نشده بارش در یک ایستگاه، با استفاده از دادههای معلوم در ایستگاههای مجاور امکانپذیر میباشد. روش سنتی وزندهی معکوس فاصله و نیز روش زمین آمار کریجینگ از مهمترین روشهای میانیابی برای این منظور میباشند. در این تحقیق به منظور میانیابی دادههای ناقص بارش هفتگی در ایستگاه تحقیقات منابع طبیعی و کشاورزی سیساب در استان خراسان شمالی، از روشهای وزندهی معکوس فاصله اصلاح شده، کریجینگ معمولی و کوکریجینگ استفاده شد. برای این منظور از دادههای بارش به طول آماری سی سال (1358-1388) در 11 ایستگاه بارانسنجی مجاور ایستگاه سیساب، استفاده گردید. نتایج آزمون تی- تست نشان داد که در سطح 5 درصد اختلاف معنیداری بین دادههای واقعی و دادههای برآورد شده در روشهای مذکور وجود ندارد. برای ارزیابی میزان خطا و انتخاب بهترین روش، از آمارههای ضریب تعیین، مجذور میانگین مربعات خطا، میانگین خطای مطلق، میانگین خطای اریب و نیز شاخص نسبت میانگین مجذور مربعات خطا به انحراف معیار، استفاده گردید. نتایج این تحقیق با توجه به آمارههای خطا، نشان داد که اگر چه هر سه روش از دقت خوبی برخوردار بودهاند، اما روش کوکریجینگ با در نظر گرفتن ارتفاع به عنوان متغیر کمکی، مقادیر بارش را با دقت بیشتری نسبت به دو روش دیگر برآورد کرده است. در این تحقیق، در تحلیل کریجینگ، مناسبترین نیمهواریوگرام از نوع کروی و دامنه تاثیر بین 15 تا 25 کیلومتر حاصل شده است.
