تعیین عمق و دور آبیاری برای زراعت گلخانه‌ای گوجه‌فرنگی در منطقه همدان

نویسندگان

1 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی بوعلی سینا، همدان، ایران

2 مربی پژوهشی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

3 دانشیار پژوهشی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج ، ایران

4 مربی پژوهشی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

doi
چکیده

با توجه به بحران آب در ایران کاربرد کشت گلخانه­ای برای استفاده بهینه از منابع آب در حال گسترش است. هدف اصلی این تحقیق تعیین تناوب و مقدار آب آبیاری مناسب در کشت محصول گوجه­فرنگی (رقم فالکاتو) گلخانه­ای بود. اثر دور آبیاری به صورت ثابت روزانه، دو و سه روز یک بار و تیمارهای عمق آب آبیاری در سال اول برابر سه سطح  ETC75%، ETC100% و ETC 125% و در سال دوم ETC50%، ETC75% و ETC 100% در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد اثر دور و عمق آبیاری بر عملکرد و برخی متغیرهای کمی گوجه فرنگی معنی­دار نبود. هرچند مقدار عملکرد با افزایش دور آبیاری کاهش نشان ­داد. کم­ترین مقدار وزن متوسط یک گوجه­فرنگی در دور سه روز مشاهده شد. کارایی مصرف آب سال­های اول و دوم در سطوح آبیاری 75% و 50% بالاترین مقدار را داشت. در کارایی­ مصرف آب دورهای مختلف آبیاری تفاوت معنی­داری مشاهده نشد. مقایسه میانگین اثر متقابل دور و سطح آبیاری نشان داد در سال اول بالاترین عملکرد مربوط به سطوح آبیاری 100 و 125 درصد و دور آبیاری 2 روز و کم­ترین آن مربوط به دور آبیاری 3 روز و سطح آبیاری 100 درصد بود. همچنین در سال دوم، بالاترین عملکرد مربوط به تیمارهای سطح آبیاری 75 و دور آبیاری 2 روز و کم­ترین آن مربوط به تیمار دور آبیاری 2 روز و 50 درصد بود. با توجه به نتایج می­توان به جای آبیاری روزانه از آبیاری 2 یا 3 روز یک بار و در صورت استفاده از آبشویی می­توان از سطح 75% آب مورد نیاز برای آبیاری استفاده نمود.