تحلیل دانششناختی مسأله ارتقاء اعضای هیئت علمی دانشگاه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22091/apss.2024.11126.1008چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی مسأله ارتقاء اعضای هیئت علمی دانشگاه بود. روش: با رویکرد اجتماعی و انسانی و بهتبع آن به روش تحلیل دانششناختی، مسأله ارتقاء اعضای هیئت علمی دانشگاه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. از مهمترین ویژگیهای روش تحلیل دانششناختی علاوهبر رویکرد میانرشتهای، روشمند و نظاممند بودن و توجه به جامعیت، روزآمدی، و عمق، در تحلیل مسائل، پدیدهها و رخدادها است. این ویژگیها به طور معمول و گاه حتی به صورت ناآگاهانه در بیشتر پژوهشهای روشمند مورد توجه و استفاده قرار میگیرد؛ تفاوت در این است که در روش تحلیل دانششناختی، به گونهای آگاهانه، روشمند و نظاممند و در قالب توصیف مختصات هریک از این سه ویژگی، از آنها بهرهبرداری میشود. یافتهها: در این نوشتار علاوهبر طرح مسأله ارتقاء و توصیف برخی مختصات روش تحلیل دانششناختی، ابعاد مسأله ارتقاء در قالب سه ویژگی جامعیت، روزآمدی، و عمق، به تفصیل مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و بر ضرورت ایجاد و توسعه سامانه مفهومی ارتقاء تاکید شده است. همچنین پیامدها و کاربردهای سامانه مفهومی ارتقاء در تحلیل و دستهبندی مسائل مبتلابه دانشگاهها در زمینه ارتقاء استادان و چگونگی پاسخ به تناقضات و تعارضات نشان داده شده است. نتیجهگیری: در اینجا فقط به موارد نسبتاً محدودی از مختصات روش تحلیل دانششناختی و آنچه در ذیل سه ویژگی جامعیت، روزآمدی، و عمق، قابل تجزیه و تحلیل بوده است، اشاره شده و نشان داده شده است که چگونه میتوان در چارچوب این رویکرد و این نوع از تحلیل، به صورتبندی جدیدی از ارتقاء دست یافت و سامانهای طراحی و ایجاد کرد و توسعه داد که پیامدهای مدیریتی و تکنولوژیکی آن برای تمامی ذینفعان و در تمام اجزاء و ابعاد فرایند ارتقاء کارساز و راهگشا باشد.