تأثیرتعاملی سبک‌های یادگیری با کانون توجه در یادگیری یک مهارت حرکتی مجرد

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 دانشگاه تبریز

3 دانشگاه تبریز

doi
10.48308/mbsp.3.1.85
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی  تأثیر تعاملی سبک‌های یادگیری با کانون توجه در یادگیری مهارت پرتاب دارت بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دختر دانشگاه تبریز بودند که از بین داوطلبین ناآشنا به مهارت پرتاب دارت و با رعایت سایر شرایط پژوهشی تعداد 40 نفر در چهار گروه 10 نفری سبک یادگیری واگرا-توجه درونی، سبک یادگیری واگرا-توجه بیرونی، سبک یادگیری همگرا-توجه درونی و سبک یادگیری همگرا-توجه بیرونی اختصاص داده شدند. آزمودنی‌ها پس از شرکت در پیش آزمون در دو هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 5 بلوک 10 کوششی را انجام دادند. بعد از اتمام مرحله اکتساب آزمون یادداری فوری و انتقال و یک هفته  بعد، آزمون یادداری تأخیری انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون کروسکال والیس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سبک‌های یادگیری و کانون توجه در مرحله اکتساب، یادداری فوری، یادداری تأخیری و انتقال در خطای شعاعی و میانگین در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون کروسکال والیس  تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0 P < ) ولی بین گروه‌ها تفاوت معناداری در خطای متغیر آزمون انتقال (آزمون کروسکال والیس) وجود داشت (05/0P>). به نظر می‌رسد سبک یادگیری همگرا با توجه بیرونی و سبک یادگیری واگرا با توجه درونی منجر به یادگیری بیشتری می‌شود.