سنجش و ارزیابی زیستپذیری شهری با تأکید بر شاخصهای حملونقل پاک (موردمطالعه: منطقۀ ۸ شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، شهر ری، تهران، ایران
3 استادیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، دانشکده علوم و فنون دریایی، تهران، ایران
doi
10.22067/jgrd.2024.89259.1459چکیده
حملونقل مبتنی بر وسایل حملونقل موتوری، طیف وسیعی از پیامدهای منفی بر جوامع شهری و محیطزیست دارد که میتوان به انواع آلودگیها، حجم ترافیک سنگین و افزایش تصادفات اشاره نمود. از راهکارهای حملونقل شهری هماهنگ و سازگار با زیستپذیری شهری استفاده از دوچرخه در سفرهای درونشهری در کنار دیگر شیوههای حملونقل عمومی است. ازاینرو این پژوهش به بررسی زیستپذیری حملونقل پاک منطقۀ 8 شهر تهران پرداخته است. روش تحقیق این پژوهش توصیفی – تحلیلی است و دادهها با مطالعات کتابخانهای و پیمایشی (تکنیک پرسشنامه و مصاحبه) جمعآوری گردید. روایی ابزار با روش تحلیل محتوایی و پایایی با استفاده از تکنیک دلفی و سطح پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.98 بهدست آمد. حجم نمونه براساس جمعیت سال 1395 منطقه با استفاده از فرمول کوکران 383 نفر بهدست آمد. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمونهای تیتک نمونه و فریدمن و در نرمافزار SPSS صورت گرفت. نتایج این پژوهش نشان میدهد که وضعیت زیستپذیری منطقۀ 8 شهر تهران در تمامی شاخصها بهجز شاخص اقتصادی مثبت و بیشتر از مقدار 5/2 بهدست آمده است که نشان از وضعیت مناسب شاخصهای مدنظر در کل منطقه است. از سویی دیگر تنها در دو شاخص جذابیت و زیبایی (019/0) و دسترسی (009/0)، تفاوت معناداری در محلات منطقۀ 8 شهر تهران وجود دارد. نتایج وضعیت محلات در برخورداری از شاخصهای زیست پذیری حملونقل پاک حاکی از آن است که محلات تهرانپارس، دردشت، مدائن و هفتحوض به ترتیب جایگاه اول تا چهارم برخورداری و زیست پذیری حملونقل پاک را به خود اختصاص دادهاند. ازاینرو رفع موانع ساختاری- اقتصادی، ایجاد زیرساختهای پیشنیاز دوچرخهسواری و تبلیغات در جهت تغییر نگرش مردم منطقه نسبت به استفاده از دوچرخه در سفرهای درونشهری میتواند راهبردهای مهمی در تحقق حملونقل پایدار منطقه باشد.