فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

از ميان اقسام فعل، فعل «مضارع» در دو زبان فارسي و عربي، به شکلي گسترده‌ و در ساختارهاي متنوعي به کار رفته‌است که ضمن دلالت بر زمان حال، مفهوم زمان آينده را نيز منتقل مي‌سازد. در اين پژوهش نويسندگان با تکيه بر روش توصيفي ـ تحليلي در حوزة دستور تطبيقي، تلاش دارند ساختارهاي فعل مضارع را در اين دو زبان، واکاوي کنند و زمان‌هاي حال، آينده و کاربردهاي متنوع آن‌ها را به گونه‌اي تبيين نمايند که با يکديگر مشتبه نگردند و مترجمان در فهم صورت‌هاي مختلف زمان‌هاي افعال دچار اشتباه نشوند. در اين جُستار، ضمن يکپارچه‌سازي زمان‌ حال در زبان فارسي و عربي و افزودن زمان «مضارع مقصود»، براي زمان آينده، نيز دو قالب جديد «آيندة استمراري و آيندة نقلي» به زمان‌هاي افعال اضافه شد که در منابع دستوري فارسي و عربي بدان اشاره‌اي نشده يا آن‌که برايش چهارچوبي دقيق و احکامي مشخص تبيين نگرديده‌است. در اين مقاله همچنين قواعد دستوري مضارع اخباري، التزامي و استمراري به همراه کارکردهاي گستردة آن‌ها آمده‌است.