مدلسازی موانع تحققپذیری شهر الکترونیک (نمونه موردی: شهر آبدانان)
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22067/jgrd.2024.87708.1425چکیده
با وجود مزایای شهرهای الکترونیک، تحقق آن امری دشوار و با چالشهای متعددی مواجه بوده اسـت. بـه همـین دلیـل، بسـیاری از شهرهای ایران ازجمله شهر آبدانان در پیادهسازی مؤلفههای شهر الکترونیک ناموفق بودهانـد. در این راستا، پژوهش حاضر در پی شناسایی و تحلیل موانع و چالشهای تحققپذیری شهر الکترونیک در شهر آبدانان است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روششناسی، به شیوۀ کیفی-کمی انجام شده است. در بخش کیفی، اطلاعات از روش مصاحبه با 5 نفر خبره که بهشکل هدفمند انتخاب شده بودند، به اشباع نظری رسید و روش تحلیل مضمون چهار شاخص (فردی، هنجاری-اجتماعی، تکنولوژیکی و سازمانی) شناسایی شد. طی نمونهگیری هدفمند، 50 نفر از کارشناسان و خبرگان این موضوع انتخاب شده و با استفاده از مدلسازی ساختاری-تفسیری ISM به اولویتبندی زیرمعیار پرداخته شده است. نتایج حاصل از مدلسازی ساختاری تفسیری نشان داد که از بین موانع اثرگذار بر پیادهسازی تحققپذیری شهر الکترونیک در شهر آبدانان ، موانع هنجاری-اجتماعی در بالاترین سطح و موانع تکنولوژیکی در پایینترین سطح قرار دارد که بیشترین و کمترین تأثیر را پیادهسازی تحققپذیری شهر الکترونیک در شهر آبدانان داشتهاند. همچنین، نتایج نشان داد که همۀ زیرمعیارهای موانع، جزء متغیرهای پیوندی هستند که از قدرت نفوذ و وابستگی بالایی برخوردارند. برای تحققپذیری شهر الکترونیک در شهر آبدانان، ابتدا آموزشهای کاربردی با استفاده از ظرفیتهای رسانه، برگزاری سیمنارها و همایشهای مختلف در سطح شهر، توسعۀ اتوماسیونهای مراکز دولتی، ارتقای پهنای باند و پایینآوردن هزینههای اینترنت رایانه برای شهروندان پیشنهاد میشود.