ارزیابی اثرات تنوع فعالیتهای اقتصادی بر تابآوری جوامع روستایی در برابر تغییرات اقلیمی (منطقۀ مورد مطالعه: روستاهای هدف گردشگری شهرستان سامان)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22067/jgrd.2024.77763.1176چکیده
وقوع تغییرات اقلیمی دو دهۀ اخیر در ایران، نشاندهندۀ آن است که سکونتگاههای انسانی به شکل فزایندهای آسیبپذیر شدهاندهاند؛ بنابراین، امروزه تلاقی موضوع تغییرات اقلیمی با مسائل توسعۀ روستایی، توجه محافل علمی را بهسوی رهیافت تابآوری با نگاهی جامعتر در مقایسه با رویکردهای پیشین جلب کرده است. تنوع فعالیتهای اقتصادی بهعنوان استراتژی کلیدی برای تقویت تابآوری و انطباق با تغییرات اقلیمی شناخته شده است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثرهای تنوع فعالیتهای اقتصادی بر تابآوری جوامع روستایی در برابر تغییرات اقلیمی انجام شده است. روش تحقیق این پژوهش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از رویکرد کمی است. جامعۀ آماری شامل 4519 خانوار روستایی در 11روستای شهرستان سامان است و به کمک فرمول کوکران 354 خانوار بهعنوان نمونه تعیین شده است. بهمنظور تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش، از معادلههای ساختاری (تحلیل عاملی تأییدی) با استفاده از نرمافزار Amos و همچنین T تکنمونه و کروسکال والیس با بهرهگیری از نرم افزار SPSS استفاده شده است. نتایج بهدستآمده از وضعیت تنوع فعالیتهای اقتصادی نشان داد که میزان تنوع فعالیتهای اقتصادی در روستاهای منطقۀ سامان در سطح بسیار پایینی است. ازمنظر ابعاد تابآوری، بعد کالبدی بیشترین مقدار و ابعاد اقتصادی، فردی، اجتماعی، نهادی و اکولوژیکی از کمترین مقدار تابآوری برخوردار بوده است. استنتاج حاصل از سنجش میزان مطلوبیت تابآوری در همۀ ابعاد نشان میدهد که بین حد تابآوری ایدهآل و مقدار محاسبهشده تفاوت معناداری است. همچنین با توجه به اینکه در روستاهای مورد پژوهش تنوع فعالیتهای اقتصادی در سطح مطلوبی نیست، این مسئله موجب کاهش تابآوری در ابعاد مختلف شده است.