پیشبینی طلاق بر اساس صفات شخصیتی، اختلالات روانی و ویژگیهای جمعیتشناختی
نویسندگان
1 دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
doi
چکیده
هدف پژوهش مشخص کردن صفات شخصیتی، اختلالات روانی و ویژگیهای جمعیتشناختی پیشبینیکننده طلاق در زوجین شهر تهران بود. طرح این پژوهش از نوع علّی ـ مقایسهای و روش نمونهگیری خوشهای بود. به این منظور از بین مجتمعهای قضایی خانواده شهر تهران، سه مجتمع به صورت تصادفی انتخاب و از بین زوجین در معرض طلاق مراجعه کننده 60 نفر (30 زوج) انتخاب شدند. برای گروه نمونه زوجین عادی نیز از بین مناطق شهرداری تهران سه منطقه به صورت تصادفی انتخاب، و از طریق سرای محلههای آن 30 زوج انتخاب شدند. سپس پرسشنامههای پنج عاملی شخصیت (فرم کوتاه)، سیاهه نشانههای اختلالات روانی (SCL-90) و جمعیتشناختی در نمونههای مورد نظر اجرا شد. یافتهها نشان داد که از بین ابعاد آزمون پنج عاملی در روانرنجوری، تجربهگرایی و وظیفهشناسی و از بین ابعاد آزمون SCL-90 بجز روانپریشی در دیگر مقیاسها، بین دو گروه تفاوت معنادار وجود داشت (05/0 > P). نتایج تحلیل رگرسیون لجستیک دو ارزشی نشان داد که متغیرهای افسردگی، افکار پارانوییدی، تعداد فرزندان، میزان درامد و روانرنجوری، قویترین پیشبینی را برای احتمال در معرض طلاق قرار گرفتن زوجین فراهم میکند به این شکل که افزایش افسردگی، افکار پارانوییدی و روانرنجوری احتمال طلاق را افزایش میدهد و افزایش تعداد فرزندان و میزان درامد احتمال طلاق را کاهش میدهد. این یافتهها اهمیت ویژگیهای شخصیتی، اختلالات روانی و عوامل جمعیتشناختی را در پدیده طلاق نشان میدهد.