بررسي نقش و اهميت آشنايي‌زدايي در ژانر مقامه با نگاهي تحليلي ـ تطبيقي به نقش آن در شکل‌گيري مقامات همداني و حريري

نویسندگان

1 دانشيار گروه عربي دانشگاه شهيد چمران اهواز

2 دانشجوي دکتري زبان و ادبيات عربي دانشگاه شهيد چمران اهواز

doi
چکیده

آﺷﻨﺎيي‌زدايي[1] اﺻﻄﻼحي اﺳﺖ ﻛﻪ نخستين بار، ﺷﻜﻠﻮفسکي ﻣﻨﺘﻘﺪ شکل‌گراي روس آن را در مقاله‌اي با عنوان هنر به‌مثابة صنعت[2] به ﻛﺎر ﮔﺮﻓﺖ. اين اصطلاح به مؤلف اين فرصت را مي‌دهد تا با هنرنمايي خود، پديدارهاي عادت‌زده را با ناآشنا ساختن جاني دوباره ببخشد. بدون شک مقامه‌نويسي به عنوان يکي از ارزشمندترين آثار ادبي قديم عرب، سرعت اقبال ادبا و حتي عامة مردم به خود را تا حد زيادي مديون آفرينش هنرمندانة پديدارهاي بديع و آشنازدايندة بديع‌الزمان همداني (مبتکر مقامه‌نويسي) و در ادامه افرادي چون ابوالقاسم حريري است؛ اين مقاله ضمن بررسي ترفندهاي آشنايي‌زدايي در سطوح مختلف پي‌رنگ (درون‌مايه، زبان و صناعات ادبي) در مقامات بديع‌الزمان و حريري مي‌کوشد با نگاهي تحليلي ـ تطبيقي ميزان خلاقيت و نوآوري‌هاي آشنازدايندة اين دو استاد مسلّم فن «مقامه» را با نگاهي علمي تبيين کند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد مقامه‌نويسان پس از بديع‌الزمان در کاربست آشنايي‌زدايي فرماليستي توفيق چنداني نداشته‌اند، بلکه همگي وامدار تکنيک‌هاي نو و آشنازدايندة بديع‌الزمان‌اند. [1]. Defamilirization [2]. Art as Device