بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای کیفیت سکونت در روستاشهرهای واقع در حریم کلانشهرها ( مطالعۀ موردی: روستاشهر گویم –شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری،دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، موسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران
3 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و هنر،دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22067/jgrd.2024.85489.1363چکیده
روستا در شهر، یکی از پدیدههای منحصربهفرد حاصل از شهرنشینی سریع است. روستاشهرها به دلیل وجود تضادهای اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، محیط زیستی و غیرهای که با شهر دارند، آشفته به نظر میرسند، اما حاوی زندگی اجتماعی غنی و بااصالتی هستند؛ به همین دلیل حفظ و افزایش کیفیت در اینگونه بافتهای شهری از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این راستا، هدف این مقاله بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای کیفیت سکونت در روستاشهر گویم کلانشهر شیراز بود. در این پژوهش، کیفیت سکونتگاه از طریق پنج شاخص اجتماعی، اقتصادی، محیطزیستی، کالبدی-فضایی و نهادی بررسی شده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کمی-کیفی بود. جمعآوری اطلاعات به شیوه کتابخانهای و میدانی صورت پذیرفت. جامعه آماری متشکل از شهروندان روستاشهر گویم بود که 384 نفر بهعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. با استفاده از آزمونهای آماری دوجملهای، فریدمن، پیرسون و رگرسیون، دادههای حاصل از پرسشنامه تحلیل شد. نتایج حاکی از آن است که سطح میانگین تمامی شاخصها کمتر از حد متوسط آزمون بود و درنتیجه ضعیف ارزیابی شد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که تمامی شاخصها دارای تأثیرگذاری درخورتوجهی در بهبود کیفیت محله گویم بودند. میزان تأثیرگذاری برابر با 3/96 محاسبه شد. در این زمینه شاخص رفاه اقتصادی با مقدار بتا برابر با 948/0 بیشترین تأثیرگذاری را بر بهبود وضع موجود محله گویم شهر شیراز داشته است. در راستای عوامل مؤثر بر ارتقای کیفیت سکونت در روستاشهر نیز نتایج نشان داد که 19 عامل تأثیرگذارند که از مهمترین این عوامل بهبود معابر و دسترسیهای محله با میانگین 05/13 بود؛ بنابراین برای بهبود شرایط اقتصادی، حمایتهای لازم از لحاظ مدیریتی، اعتباری و... از شهروندان برای رونق اقتصادی محله پیشنهاد میشود. همچنین طرح بازنگری و اصلاح معابر از لحاظ کمیت و کیفیت و همچنین انجام طرحهای نوسازی براساس اولویتهای بیانشده توصیه میشود.