بررسی مشارکت دانشجویان در آموزش عالی ایران (فراترکیب)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی در آموزشعالی، دانشگاه شهیدبهشتی،تهران، ایران
3 عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
4 عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/hel.2024.2012533.1912چکیده
هدف: باهدف بررسی مشارکت دانشجویان در آموزش عالی ایران انجامشده است.روش پژوهش: این پژوهش با رویکرد کیفی، باهدف کاربردی و به روش فراترکیب (استراتژی هفتمرحلهای بارسو و سندلوفسکی) انجام و برای تحلیل دادهها نیز از روش تحلیل مضمون استفادهشده است.یافتهها: طبق یافتههای این پژوهش، مشارکت دانشجویان در آموزش عالی دارای ابعادِ آموزش، مالی، فرهنگ، حکمرانی و پژوهش است و به عواملی چون دانشگاه، استاد و دانشجو بستگی دارد. موانعی نیز برای مشارکت دانشجویان در آموزش عالی شناسایی شد که از آن جمله موانع فردی، آموزشی، فرهنگی، مالی است و این مشارکت پیامدهایی نیز برای استاد، دانشگاه و دانشجو در پی دارد.نتیجهگیری: مشارکت دانشجویان در آموزش عالی تأثیر زیادی بر کنشگران و ذینفعان دانشگاهی دارد. طبق این بررسی، بیشترین بُعد مشارکت دانشجویان، مربوط به بُعد آموزش است و افزایش انگیزه و خودباوری در دانشجویان، از مؤثرترین عوامل مشارکت آنان در این زمینه میباشد؛ همچنین از موانع مهم مشارکت دانشجویان کمبود مهارت لازم برای کنشگری در ابعاد دانشگاه است که با اجرای دورههای مهارتآموزی در زمینههای مختلف میتوان زمینه مشارکت فعال و موثر آنان را فراهمتر نمود.