برنامهریزی استراتژیک توسعه استان لرستان بر پایۀ هویت رقابتپذیر منطقهای
نویسندگان
1 دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jgrd.2021.47550.0چکیده
اهداف پژوهش حاضر عبارتاند از: 1- شناسایی موقعیت استان لرستان در ابعاد گردشگری و کشاورزی در مقایسه با رقبا (استانهای کرمانشاه، کردستان، همدان، خوزستان، ایلام، اصفهان، مرکزی) در بحث رقابتپذیری منطقهای با توجه به منابع و قابلیتهای درونی استان؛ 2- مشخص کردن عوامل کلان محیطی تأثیرگذار بر توسعه استان لرستان؛ 3- ترسیم نقشه راهبردی تناسبی که نشاندهنده میزان تناسب راهبردی بین منابع و پتانسیلهای استان لرستان با عوامل کلان محیطی و اهداف تعیینشده در سند چشمانداز توسعه استان است. برای تدوین راهبردی توسعه و تشریح اهداف، منابع، تواناییها و عوامل کلان محیطی از تکنیک تحلیلی Meta-SWOT استفاده شد. دادهها و اطلاعات موردنیاز به روش اسنادی و پیمایشی (پرسشنامهای) تهیه شد. افراد نمونه 40 نفر از کارشناسان در دو حیطه کارکنان ادارات مرتبط و پژوهشگران دانشگاهی بودند که به روش هدفمند انتخاب شدند. اعتبارات اختصاص یافته به استان لرستان در نهادهای قانونگذار، مدیریت کلان کشور، تحریمهای بینالمللی، سرمایهگذاری نکردن بخش خصوصی، نگاه قومیتگرا در استان و تبلیغات منفی، بهعنوان مهمترین عوامل تأثیرگذار بر توسعه لرستان هستند. در بحث رقابتپذیری منطقهای در بعد گردشگری، استانهای اصفهان با امتیاز 4 از 5 امتیاز ممکن و کرمانشاه با امتیاز 3، بهعنوان مهمترین رقبا شناسایی شدند و در بعد کشاورزی استانهای خوزستان با امتیاز 80/3 و کرمانشاه و اصفهان با امتیاز 3 از 5 امتیاز ممکن، بهعنوان مهمترین رقبای منطقهای برای لرستان شناسایی شدند. با توجه به منابع و قابلیتهای موجود استان لرستان در ابعاد گردشگری و کشاورزی، این استان میتواند با برنامهریزی و مدیریت مناسب، در سال نهایی سند توسعه کشور یعنی 1408 در جایگاه مناسبتری از لحاظ توسعه در منطقه قرار گیرد.