بررسی تأثیر اقتصاد دایرهای بر توسعۀ زیستپذیری اقتصادی مناطق حاشیهنشین شهر تبریز با نقش میانجی کارآفرینی اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22067/jgrd.2023.84462.1331چکیده
زیستپذیری عوامل متعددی را در بر میگیرد که به شرایط محلی غالب اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بستگی دارد. امروزه زیستپذیری پیشنیاز زندگی سالم همراه با بقای اقتصادی و اجتماعی است؛ بنابراین برای بهبود کیفیت زندگی بسیار مهم است. در این راستا مفهوم اقتصاد دایرهای یا اقتصاد دورانی بهعنوان مدلی از تولید و مصرف است و پاسخ به کمبود منابع و بهعنوان محرک گذر به سمت سیستم اقتصادی پایدارتر ترویج شده است؛ بهطوریکه چرخه عمر محصولات را افزایش می دهد. این مطالعه تأثیر اقتصاد دایرهای (بازیافت، تولید و مصرف مجدد) بر زیستپذیری اقتصادی با سنجش نقش کارآفرینی اجتماعی را بررسی کرد. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی بود. 80 نفر از مدیران و کارشناسان حامیان کسبوکارهای اجتماعی فعال کلانشهر تبریز، جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که به دو روش نمونهگیری تصادفی و گلولهبرفی انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد و محققساخته در این زمینه استفاده شد. نتایج حاصل از آزمون فرضیهها توسط نرمافزار SMART-PLS و با استفاده از آزمون T و ضرایب مسیر (B) نشان داده شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد، ارتباط مستقیم و معناداری بین مؤلفه های اقتصاد دایرهای (مصرف مجدد، تولید و بازیافت) با زیستپذیری اقتصادی (اشتغال و درآمد، هزینه خانوار و ارزش زمین و مسکن) در سطح معناداری 001/0 وجود داشت. همچنین تأثیر مثبت متغیر میانجی کارآفرینی اجتماعی بر زیستپذیری اقتصادی تأیید شد (681/0=B)؛ ازاینرو ضرورت کاهش استفاده از منابع طبیعی از طریق استفاده مجدد و بازیافت محصولات در راستای توجه ویژه به زیستپذیری اقتصادی و نقش کارآفرینان اجتماعی با تأثیر اجتماعی و زیستمحیطی مثبت و توسعه مدلهای کسبوکار نمایان میشود.