تغییرات ویژگی‌های کیفی سیر سفید همدان در زمان‌های قطع و سطوح مختلف آبیاری در مدت نگهداری و رابطه آن با کارایی مصرف آب

نویسندگان

1 مربی پژوهشی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

2 مربی پژوهشی بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

3 مربی پژوهشی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر به صورت طرح کرت­های خرد شده در قالب بلوک­های کامل تصادفی به مدت سه سال در همدان اجرا شد که در آن مقادیر مختلف آب آبیاری به عنوان عامل اصلی (در سطوح 75، 100 و 125 درصد نیاز آبی) و زمان‌های قطع آبیاری به عنوان کرت فرعی (زمان رایج قطع آبیاری در منطقه، یک هفته قبل و یک هفته بعد از زمان معمول منطقه) در 3 تکرار به اجرا درآمد. 20 روز پس از قطع آبیاری هر تیمار، سوخ‌ها برداشت شد و اثر سطوح مختلف و زمان­های قطع آبیاری بر برخی عوامل کیفی و عمر انباری سیر در مدت شش ماه نگهداری، اندازه‌گیری و رابطه عوامل رنگ، درصد فساد و افت وزنی سوخ­های سیر در انتهای مدت انبارداری با کارایی مصرف آب تعیین ‌شد. نتایج نشان داد در طول مدت نگهداری در انبار، مقادیر پیرووات، تغییرات رنگ، افت وزنی و فساد، افزایش معنی دار و درصد رطوبت سیرچه­ها کاهش معنی­داری داشت. تاخیر در قطع آبیاری سبب افت ترکیب­های عطر و طعم دهنده و نیز افزایش افت وزنی و فساد سوخ­های سیر در مدت نگهداری در انبار شد. تغییرات رنگ در قطع­های دیرتر آبیاری کاهش یافت ولی این کاهش معنی دار نبود. مقادیر آب آبیاری اثر معنی­داری بر عوامل کیفی سوخ­های سیر نشان نداد. با افزایش کارایی مصرف آب، کاهش در مقادیر افت وزنی، فساد و تغییرات رنگ سوخ­های سیر مشاهده شد. در نتیجه، آبیاری 75 درصد نیاز آبی با بالاترین کارایی مصرف آب و تاریخ قطع یک هفته زودتر از زمان رایج منطقه مناسب تشخیص داده شد.