تحلیل اثرات تغییر اقلیم بر پایداری کشاورزی در استان مازندران
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه زابل، زابل،ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
چکیده
برنامهریزی برای توسعه هر منطقه، مستلزم آگاهی از پارامترهای اقلیمی و تطابق با تغییر اقلیم در آینده میباشد. این امر بهویژه در استان مازندران که اقتصاد آن به طور عمده متکی بر تولیدات کشاورزی است، از اهمیت بیشتری برخوردار است. در این تحقیق، تغییرات دمای حداقل، دمای حداکثر، بارندگی، تابش خورشیدی و تعداد روزهای داغ و یخبندان شهرستان قایمشهر در استان مازندران تا سال 2100 پیشبینی شد و اثرات محتمل این تغییرات بر کشاورزی منطقه بحث گردید. پیشبینیها با استفاده از مدل گردش عمومی HADCM3 تحت سناریوهای A1B، A2 و B1 با به کارگیری مدل ریزمقیاس نمایی LARS-WG انجام شد. ارزیابی قابلیت این مدل با استفاده از آمارههای راندمان مدل، ضریب تعیین، جذر میانگین مربعات خطا و میانگین خطای مطلق، نشاندهندهی کارایی قابل قبول آن برای شبیهسازی وضعیت اقلیمی آینده در منطقه مورد مطالعه بود. پیشبینیها نشان داد که میانگین دمای حداقل و حداکثر ماهانه در ماههای گرم بیشتر از مقدار آنها در ماههای سرد افزایش خواهد یافت. میزان افزایش دمای حداقل بیشتر از افزایش دمای حداکثر بود. میانگین افزایش دمای حداقل برای کلیه سناریوها و دورههای آتی برابر 65/1 درجه سانتیگراد بود در حالیکه این مقدار برای دمای حداکثر برابر 31/1 درجه سانتیگراد بود. مقدار بارندگی در ماههای ژانویه، فوریه، مارس، آوریل، اکتبر و نوامبر نسبت به دوره پایه افزایش و در سایر ماهها کاهش خواهد یافت. همچنین، میزان تابش خورشیدی در کلیه سناریوها روند کاهشی خواهد داشت. بهطور متوسط، در دوره 2011 تا 2100، مقدار تبخیر- تعرق پتانسیل در سناریوهای B1، A1B و A2 بهترتیب به میزان 24/8، 47/10 و 68/12 درصد نسبت به دوره پایه افزایش خواهد یافت. بر اساس نتایج، برقراری شرایط کشاورزی پایدار در منطقه در شرایط تغییر اقلیم، مستلزم تغییر تقویم و الگوی کشت و بهبود عملیاتهای آبیاری و زهکشی میباشد.