افزایش تولید تاکسول در ریشه هایی مویین ایجاد شده در سرخدار ایرانی (Taxus baccata.sp)
نویسندگان
1 عضو علمی گروه فنی ومهندسی وکشاورزی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه ژنتیک و تولید گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان ، زنجان، ایران
3 عضو هیئت علمی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری ایران،تهران ، ایران
doi
10.22034/cmr.2023.2273چکیده
خلاصه:تاکسول یک داروی ضد سرطان بوده و قابل استخراج از درخت سرخدار میباشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات الیسیتورهای متیلجاسمونات و اسیدسالسیلیک بر روی تولید تاکسول در ریشه های مویین ایجاد شده در سرخدار ایرانی بود. برای ایجاد ریشههای موئین در ریزنمونههای سرخدار ازسه نژاد اگروباکتریوم ریزوژنز A4، R1000 و ATCC15834 استفاده شد. نتایج نشان داد که فقط سویه A4 باعث ایجاد ریشه های مویین در ریزنمونه ها شده و بررسیPCR نشان داد ژن ریشه زایی اگروباکتریوم به ریزنمونهها منتقل شده است. در عملیات واکشت ریشههای موئین،از سه غلظت 1، 10 و 100 میکرومول متیل جاسمونات و اسید سالسیلیک به صورت جداگانه و ترکیبی برای افزایش تولید پاکلی تاکسول مورد استفاده قرار گرفت. آنالیز انجام شده توسط HPLC نشان داد که افزودن الیسیتورها به محیط کشت باعث افزایش میزان تاکسول در ریشه های مویین می شود و بیشترین افزایش با افزودن 100 میکرومول متیل جاسمونات به تنهایی بدست آمد که باعث افزایش 5 برابری میزان تولید پاکلیتاکسول در ریشههای موئین گردیده است.