بررسی میزان پایداری اجتماعی و رضایت از محیط زندگی (مطالعۀ موردی: ناحیۀ 1 منطقة 9 تهران)
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/jgrd.2022.73108.1077چکیده
یکی از مباحث مهم پایداری شهرها، توجه به شاخصها و زمینههای ایجاد پایداری اجتماعی است. در این میان، محله بهعنوان مبنای فیزیکی-اجتماعی میتواند نقش بسیار مهمی در تکامل پایداری شهرها ایفا کند و ابعاد آن بهمثابه یکی از مهمترین و کلیدیترین ابزار در برنامهریزیها کاربرد دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت پایداری اجتماعی در ناحیه 1 منطقة 9 تهران با روش توصیفی-تحلیلی انجام شد. براساس حجم نمونه و نمونهگیری فضایی، 383 خانوار انتخاب شده و پرسشنامهها میان آنها توزیع شدند. برای تحلیل دادهها، از تکنیک مکگراناهان استفاده شد و تحلیل فضایی با استفاده از آماره موران کلی و آماره لکه داغ و سرد در نرمافزار ArcGIS صورت گرفت. نتایج نهایی تکنیک مکگراناهان براساس بلوکهای شهری محاسبه و با نقشه نهایی پایداری اجتماعی مشخص شد. نتایج تکنیک مکگراناهان نشان میدهد که میان مؤلفههای انسجام اجتماعی، امنیت و دسترسی با میزان رضایت، رابطه همبستگی زیاد و مستقیم وجود دارد و نشان میدهد که با افزایش میزان انسجام اجتماعی، دسترسی و امنیت، میزان رضایت ساکنان از محیط زندگی نیز افزایش مییابد. نتایج تحلیل فضایی نیز الگوی خوشهای مقادیر پایداری اجتماعی را نشان داد؛ بر این اساس، وضعیت پایداری اجتماعی در بخشهای غربی ناحیه یعنی بخشهای جنوبی محله استاد معین و بخش غربی محله دستغیب دارای وضعیت مطلوب است و این میزان در بخش شرقی ناحیه یعنی بخش جنوبی محله هوشیار و بخش شرقی محله دستغیب وضعیت نامطلوب دارد. بیشترین میزان پایداری در محله استاد معین و بخشهای مرکزی و غربی محله دستغیب و کمترین میزان پایداری در محله هوشیار است؛ بنابراین برای افزایش میزان پایداری اجتماعی در ناحیه 1 منطقة 9 شهر تهران، لزوم ایجاد زمینههای تسهیل جریان نوسازی و افزایش مشارکت، افزایش زمینههای ایجاد امنیت و رضایت ساکنان، ضروری به نظر میرسد.