ریز مقیاس کردن زمانی و مکانی تبخیر-تعرق واقعی تصاویر لندست و مودیس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
چکیده

یک روش برای تخمین تبخیر-تعرق واقعی خصوصاً در مناطق بزرگ، استفاده از روش سنجش از دور می­باشد. با توجه به این که برآورد تبخیر-تعرق واقعی با دقت تفکیک زمانی و مکانی بالا به طور همزمان برای بیش­تر سنجنده­ها از جمله مودیس و لندست ممکن نیست بایستی با استفاده از  تکنیک­های ریز مقیاس کردن، تبخیر-تعرق واقعی به دست آمده از سنجنده­ای را به سنجنده­ای دیگر ریز مقیاس نمود. هدف این مطالعه استفاده از فاکتور مقیاس­های مختلف برای تمام پارامترهای ورودی به مدل سبال (ضریب آلبیدوی سطح، شاخص پوشش گیاهی و دمای سطح زمین) به طور همزمان، برای ریز مقیاس کردن مکانی تبخیر-تعرق واقعی به دست آمده از سنجنده مودیس با دقت تفکیک مکانی 1000 متر به تصویر لندست با دقت تفکیک مکانی 30 متر و هم­چنین استفاده از روش ورودی- خروجی رگرسیون بین پارامترهای همسان و روش ورودی- خروجی تفریق برای ریز مقیاس کردن زمانی تبخیر-تعرق واقعی تصاویر لندست از 16 روز به روزانه، در بخشی از دشت مشهد است. نتایج نشان داد که گسیلندگی سطحی در محدوده وسیع ( )  و دمای سطح زمین سنجنده مودیس به عنوان فاکتور مقیاس بهترین عملکرد را داشتند. شاخص پوشش گیاهی به عنوان فاکتور مقیاس در فصل تابستان و دمای سطح زمین سنجنده لندست به عنوان فاکتور مقیاس در فصل بهار عملکرد خوبی نداشتند. با توجه به یافته­های این پژوهش می­توان گفت که استفاده از گسیلندگی سطحی در محدوده وسیع ( )  و دمای سطح زمین سنجنده مودیس به عنوان فاکتور مقیاس، برای ریز مقیاس کردن مکانی تبخیر-تعرق واقعی و استفاده از روش رگرسیون- ورودی و رگرسیون- خروجی برای ریز مقیاس کردن زمانی آن در دشت مشهد نتایج مطلوبی به دست می­دهد.