نقش توسعۀ کسبوکار محلی در افزایش اشتغال مناطق حاشیهنشین شهرک سعدی شیراز
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استاد گروه جغرافیا انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
10.22067/jgrd.2022.76118.1131چکیده
یکی از معضلاتی که امروزه گریبانگیر بیشتر شهرهای جهان است، ظهور و شکلگیری پدیده حاشیهنشینی است. محقق درصدد است تا نقش توسعه کسبوکار محلی در افزایش اشتغال مناطق حاشیهنشین شهرک سعدی شیراز را بررسی کند. نوع تحقیق توصیفی علی و معلولی بود. روش تحقیق میدانی بود و جامعه آماری همه شهروندان ساکن در منطقه حاشیهنشین شهرک سعدی در طول بازههای زمانی مختلف بودند. حجم نمونه پس از بررسی و مطالعات اولیه با استفاده از فرمول کوکران محاسبه شد که بهصورت غیرتصادفی هدفمند و شیوه نمونهگیری بهصورت خوشهای تصادفی بود. پایایی پرسشنامه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ معادل 86/0 بود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که نقش توسعه کسبوکار محلی در افزایش اشتغال مناطق حاشیهنشین شهرک سعدی شیراز تبیینشدنی است؛ یعنی با توسعه کسبوکار محلی افزایش اشتغال اتفاق خواهد افتاد. همچنین میتوان نتیجه گرفت، با توجه به میانگین رتبهای مؤلفههای درونی عوامل حمایتی-ترغیبی، زیرساختی، تأمین مالی، این عوامل نسبت به یکدیگر دارای اولویتهای متفاوتیاند و هرکدام بهنحوی اثر دارند. پیشنهاد میشود، با ﺑﻪ رﺳﻤﻴﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺣﻘـﻮق ﺷـﻬﺮوﻧﺪی ﺳـﺎﻛﻨﺎن ﻣﻨﺎﻃﻖ حاشیهنشین منطقه سعدی در برنامهریزیهای ﻣﺨﺘﻠـﻒ اﻗﺘﺼﺎدی، اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﻛﺎﻟبدی، ﺗـﺄﻣﻴﻦ اﻋﺘﺒـﺎر ﻣـﺎﻟﻲ، ﭘﺮداﺧﺖ ﺗﺴـﻬﻴﻼت و وام ﺑـﺮای افزایش اشتغال و ﺑﻪ رﺳﻤﻴﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ اولویتهای گروههای بیکار و کمدرآمد در ﻧﻈﺎم برنامهریزی استان فارس، اقدام کرد.