تاثیر چهار نوع جاذب زیستی بر کاهش پارامترهای نیترات، فسفات، شوری، pH و تغییرات دمایی پساب خروجی از اراضی شالیزاری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، مهندسی آب، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، ساری، ایران
4 کارشناس ارشد شرکت آب منطقهای گیلان، رشت، ایران
doi
چکیده
یکی از بزرگترین نیازهای پیشروی اکثر جوامع امروزی کمبود آب شیرین و بدون آلودگی میباشد، کمبود منابع آبی سالم و بالا بودن هزینههای اجرای طرحهای تصفیه اغلب مانع دسترسی جوامع به این نیاز حیاتی میشود. این تحقیق با هدف بررسی کیفیت رواناب خروجی از اراضی شالیزاری بعد از فصل کشت و همچنین تصفیه پساب کشاورزی و کاهش تعدادی از پارامترهای مضر موجود در محلولهای آبی انجام پذیرفت. در این تحقیق میزان کارایی چهار نوع جاذب زیستی خاکاره چوب و سبوسبرنج، ذغال چوب و زایدات چای بررسی شد. برای این منظور دادهبرداری دورهای ده روزه در فصل پاییز انجام شد و میزان پارامترهایpH ، EC، نیترات، فسفات مورد بررسی قرار گرفت و مشاهده شد که هر چهار ماده، به میزانی از پارامترهای ذکر شده، کاسته است. این کاهش و افزایش به عوامل مختلفی بستگی داشتهاست که مهمترین آنها میزان غلظت آلاینده و دمای هوا بوده است. در بین این چهار نوع جاذب زیستی، جاذب زیستی خاکاره از عملکرد نسبی بهتری برخوردار بوده است و مثلاً توانسته غلظت نیترات را از 54/4 به 25/0 میلیگرم در لیتر برساند. مقایسه اقتصادی چهار نوع جاذب زیستی نیز این امر را نشان میدهد مثلاً جاذب زیستی خاک اره 80 درصد ارزانتر از جاذب زیستی ذغال است.
