بررسی اثرات ورزش میانمدت در پاسخ القا شده توسط تیمروزال در مسیر آتوفاژی بخش پری فرونتال موش نرِ نژاد ویستار
نویسندگان
1 1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشکده علوم پایه ،گروه زیست شناسی،شهر ری، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران پزشکی، پژوهشکده علوم اعصاب ،تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: در افراد مبتلا به اوتیسم، ارتباط، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی بطور مشخص آسیب دیده است. تیمروزال که بطور رایج مرتیولات شناخته میشود، یک ترکیب ارگانوجیوه با خواص ضدقارچی و آنتی سپتیک است. ارتباط بین احتمال ایجاد اوتیسم بوسیله واکسنهای تیمروزال در سالهای اخیر عمدتا توسط رسانههای عمومی مطرح شده است. پژوهش حاضر، تغییرارت رفتاری وابسته به دوز را بعد از مواجهه زودهنگام با تیمروزال طبق الگوی زمانی واکسیناسیون کودکان در موشهای نر صحرایی مورد بررسی قرار داد. مواد و روشها: ابتدا به موشهای تازه به دنیا آمده در روزهای 7، 9، 11 و 15 مقدار 300 میکروگرمی تیمروزال تزریق شد. سپس از روز 31 تا روز 80 پس از تولد، پروتکلهای مختلف ورزشی 1 و 2 اعمال شد، بلافاصله پس از انجام پروتکلها، در مدت زمان کمتر از 30 ثانیه مغز از درون جمجمه خارج و پری فرونتال مغز بسرعت استخراج شد. در نهایت، جهت سنجش تام پروتئینها با استفاده از تکنیک وسترن بلات، زیر واحدهای ژن ATG8 و ATG10 در پری فرونتال مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه گیری: نتایج نشان داد، موشهای دریافت کننده تیمروزالی که پروتکلهای ورزشی انجام دادند، بویژه موشهایی که پروتکل اول ورزشی + پروتکل دوم ورزشی را انجام دادند، میزان بیان ژنهای ATG8 و ATG10 بطور معناداری نسبت به گروه کنترل کمتر است. بنابراین می توان نتیجه گرفت ورزش میانمدت در رفع اثرات سوء تیمروزال در بیان ژنهای آتوفاژیک موثر است.