فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از پارامترهای بسیار مهم در طراحی و ارزیابی سیستم­های آبیاری، نفوذ و به صورت دقیق­تر ضرایب معادله نفوذ آب به داخل خاک است. هدف از این پژوهش، مقایسه مقدار نفوذ تجمعی، سرعت نفوذ آب و هدایت الکتریکی در خاک­های لومی شنی، سیلتی و رسی در شرایط آب با شوری 58/0، 5 و 10 دسی­زیمنس بر متر با استفاده از آب مغناطیسی و آب معمولی می­باشد. آب مغناطیسی با عبور آب از میان یک آهنربای دائمی قوی مستقر روی خط لوله به­وجود ­آمد. ضرایب نفوذ خاک­ها بر اساس معادله کوستیاکف-لوئیس به­دست آمد. نتایج نشان داد که آب مغناطیسی باعث افزایش مقدار نفوذپذیری و هم­چنین افزایش سرعت نفوذ آب در بافت­های مختلف خاک و هم­چنین در تمامی تیمارهای آب شور شده است و این اثر در سطح احتمال 1 درصد معنی­دار بود. به طور متوسط مقدار نفوذ تجمعی آب در خاک در پایان فصل، در تیمار آب غیر مغناطیسی و شرایط شوری آب 5 دسی­زیمنس بر متر و 10 دسی­زیمنس بر متر، به­ترتیب 8/10 درصد و 6/25 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش داشته است. ولی در تیمار آب مغناطیسی و شرایط شوری آب 5 دسی­زیمنس بر متر و 10 دسی­زیمنس بر متر، به­ترتیب 4/6 درصد و 95/13 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش داشته است. هم­چنین استفاده از آب مغناطیس باعث کاهش معنی­دار هدایت الکتریکی در عمق­های مختلف خاک شده است و این اثر در سطح احتمال 1 درصد معنی­دار بود. آب مغناطیسی تأثیر بیش­تری در نفوذپذیری و هدایت الکتریکی خاک به­ترتیب در خاک­های رسی و لومی شنی داشته است. با افزایش مقدار نفوذپذیری خاک در اثر استفاده از آب مغناطیسی، تبخیر خاک کاهش یافته که منجر به افزایش راندمان آبیاری خواهد شد.