ارزیابی و تحلیل ابزارهای مدیریت یکپارچۀ شهری در بافت تاریخی کلان شهر شیراز

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار معماری، دانشگاه تکنولوژی وین، وین، اتریش

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22067/jgrd.2021.48649.0
چکیده

هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل ابزارهای مدیریت شهری اثرگذار بر مدیریت یکپارچة بافت تاریخی کلان­شهر شیراز و اثرات و نقش هرکدام از این ابزارها ازجمله سازمان و تشکیلات، قوانین و مقررات، زیرساخت­های اطلاعاتی، منابع انسانی و منابع مالی بر مدیریت شهری این بخش از کلان­شهر شیراز است. روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی است که اطلاعات مورد نیاز آن از طریق مطالعات میدانی و کتابخانه­ای استخراج شده است. ابزار پژوهش نیز پرسشنامه است که از طریق روش گلوله برفی در میان جامعة آماری (120 نمونه از متخصصان و کارشناسان سازمان­های مدیریت شهری) توزیع شده است. تحلیل آماری داده­ها نیز از طریق نرم‌افزارهای تحلیل آماری از جمله SPSS و Amos Graphic و همچنین Smart PLS و با استفاده از رویکرد مدل­سازی معادله ساختاری واریانس‌محور و کُواریانس محور صورت گرفته است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد، میانگین متغیرهای پژوهش در وضعیت موجود پایین­تر از حد متوسط قرار دارد و نتایج معادله ساختاری نیز نشان می­دهد که همه ابزارهای مدیریت شهری در یکپارچگی بافت تاریخی شهر شیراز تأثیر مستقیم دارند. در میان عوامل مطالعه‌شده، نقش عوامل سازمانی و قانونی پررنگ‌تر از سایر ابزارها و عوامل است؛ بنابراین پیشنهاد می­شود برای تحقق مدیریت یکپارچة شهری در بافت تاریخی کلان­شهر شیراز همة ابزارهای مدیریت شهری باید تقویت شوند. از جمله مهم‌ترین اقدامات موردنیاز، برطرف کردن خلأ قوانین موجود و حرکت به سمت هم‌افزایی درون­‌نهادی و میان‌نهادی است که تقویت شود و از زیرساخت­های اطلاعاتی ازجمله WebGIS و SDI برای تسهیل این امر استفاده مفید و مؤثر شود.