ارزیابی و تحلیل ابزارهای مدیریت یکپارچۀ شهری در بافت تاریخی کلان شهر شیراز
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار معماری، دانشگاه تکنولوژی وین، وین، اتریش
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22067/jgrd.2021.48649.0چکیده
هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل ابزارهای مدیریت شهری اثرگذار بر مدیریت یکپارچة بافت تاریخی کلانشهر شیراز و اثرات و نقش هرکدام از این ابزارها ازجمله سازمان و تشکیلات، قوانین و مقررات، زیرساختهای اطلاعاتی، منابع انسانی و منابع مالی بر مدیریت شهری این بخش از کلانشهر شیراز است. روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی است که اطلاعات مورد نیاز آن از طریق مطالعات میدانی و کتابخانهای استخراج شده است. ابزار پژوهش نیز پرسشنامه است که از طریق روش گلوله برفی در میان جامعة آماری (120 نمونه از متخصصان و کارشناسان سازمانهای مدیریت شهری) توزیع شده است. تحلیل آماری دادهها نیز از طریق نرمافزارهای تحلیل آماری از جمله SPSS و Amos Graphic و همچنین Smart PLS و با استفاده از رویکرد مدلسازی معادله ساختاری واریانسمحور و کُواریانس محور صورت گرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد، میانگین متغیرهای پژوهش در وضعیت موجود پایینتر از حد متوسط قرار دارد و نتایج معادله ساختاری نیز نشان میدهد که همه ابزارهای مدیریت شهری در یکپارچگی بافت تاریخی شهر شیراز تأثیر مستقیم دارند. در میان عوامل مطالعهشده، نقش عوامل سازمانی و قانونی پررنگتر از سایر ابزارها و عوامل است؛ بنابراین پیشنهاد میشود برای تحقق مدیریت یکپارچة شهری در بافت تاریخی کلانشهر شیراز همة ابزارهای مدیریت شهری باید تقویت شوند. از جمله مهمترین اقدامات موردنیاز، برطرف کردن خلأ قوانین موجود و حرکت به سمت همافزایی دروننهادی و میاننهادی است که تقویت شود و از زیرساختهای اطلاعاتی ازجمله WebGIS و SDI برای تسهیل این امر استفاده مفید و مؤثر شود.