تبیین و سطح بندی پارامترهای دیپلماسی مرزی بین ایران و ترکمنستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jgrd.2021.50730.0چکیده
دیپلماسی مرزی ازجمله زیربخشهای مبحث پارادیپلماسی (دیپلماسی موازی) است که در طی دهههای اخیر متناسب با افزایش پیوند بین فضاهای جغرافیایی و بازیگران برجسته شده است. هدف در پیشگیری دیپلماسی مرزی، افزایش کنشهای مثبت در منطقه مرزی مبتنی بر ظرفیتهای محلی این فضاها بهمنظور بهبود شرایط مناطق مرزی و توسعه آنهاست. برای دستیابی به دیپلماسی فعال، در گام نخست باید بتوان پارامترهای مؤثر بر آنها را شناخت و در گام دوم بتوان آنها را متناسب با شرایط زمانی و مکانی، نیازها و رویکردها و از همه مهمتر، مبتنی بر میزان ارزش آنها برای بازیگران همپیوند استفاده کرد؛ بر این مبنا، تحقیق حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه دادههای کتابخانهای و پرسشنامهای با روش فریدمن، همبستگی و رگرسیون انجام شده است. با استفاده از آزمون فریدمن، پارامترهای 6 بعد از 10 بعد بررسیشده در منطقه مطالعه شده است. در ادامه از آزمونهای همبستگی و رگرسیون برای نشان دادن درجه و اهمیت پارامترها استفاده شده که نتایج مفصل هریک به طور کامل در پژوهش ذکر شده است. باید توجه داشت که پارامترهای مرزی با دیپلماسی مرزی رابطه مستقیم و بهشدت مؤثری دارند و در توسعه و بهینهسازی فضاهای مرزی نقش بسزایی دارند.
