بررسی وضعیت امکانات مسکن شهری و میزان رضایت از محیط زندگی در منطقۀ 9 تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/jgrd.2021.68514.1010چکیده
ایران بهعنوان یکی از کشورهای درحالتوسعه در دهههای اخیر با روند رو به گسترش شهرنشینی و مشکلات آن بهخصوص در بخش مسکن مواجه شده است. تأمین مسکن در چند دهه اخیر، یکی از مهمترین معضلات اقشار گوناگون بهویژه خانوادههای کمدرآمد بوده است. یکی از شاخصهایی که در تعیین کیفیت مسکن بسیار مهم بوده و در برنامهریزی مسکن جزء جداییناپذیر مسکن است، امکانات و تسهیلات و خدمات اساسی مسکن است. این مقاله به بررسی وضعیت امکانات و تسهیلات مسکن و رابطه با میزان رضایت از محیط زندگی در منطقه 9 تهران پرداخته است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی بود و با استفاده از روش پرسشنامهای شاخصهای پژوهش از میان ساکنان منطقه جمعآوری شد. اطلاعات جمعآوریشده از طریق نرمافزار SPSS با استفاده از آزمون T تکنمونهای و آزمون رگرسیون تحلیل شده است. نتایج آزمون T تکنمونهای نشان میدهد، از نظر ساکنان وضعیت امکانات مسکن در منطقه 9، در برخی شاخصها نامناسب بوده و در برخی شاخصها وضعیت متوسط دارد. نتایج آزمون تحلیل رگرسیون چندگانه نشان میدهد، متغیرهای وجود امکانات گرمایشی و... (966/0)، کفایت تخصیص فضا در ملک مسکونی (667/0) و کیفیت ساخت (459/0) دارای بیشترین اهمیت برای رسیدن به رضایت از محیط زندگی هستند. نتایج آزمون تحلیل رگرسیون با استفاده از روش گامبهگام برای خروجی دقیقتر نشان میدهد، 7 متغیر از میان 11 متغیر با همبستگی زیاد، تأیید شدند و بهترتیب اهمیت، کفایت تخصیص فضا در ملک مسکونی (534/0) و کیفیت ساخت (461/0) بیشترین درصد تأثیرگذاری را در میان متغیرها نشان میدهند.