فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دریاچه­های آب شیرین یکی از منابع محدود آب شیرین محسوب می­شود که در دهه­های اخیر با مشکلات کمی و کیفی بسیاری مواجه­اند.  مدیریت صحیح و جامع این منابع نیازمند وجود اطلاعات دقیق از مؤلفه های بیلان آب می باشد. تبخیر به­عنوان ناشناخته­ترین مؤلفه بیلان آب، سهم زیادی در میزان تلفات آبی دارد، که داشتن اطلاع دقیق از میزان و توزیع مکانی و زمانی آن کمک شایانی به مبانی برنامه­ریزی کمی و کیفی منابع آب می­نماید. مخازن مصنوعی آب شیرین چاه­نیمه­ها واقع در شرق کشور، با مساحت 141 کیلومتر مربع به­عنوان منطقه مطالعاتی انتخاب گردید. در این تحقیق، توانایی مدل SEBAL در برآورد تبخیر از سطح پیکره آبی با استفاده از اطلاعات هواشناسی و تصاویر ماهواره­ای سنجنده MODIS بررسی گردید. در نتیجه میزان تبخیر روزانه با تفکیک مکانی 250 × 250 متر با دقت قابل قبول به­دست آمد. از روش تشتک تبخیر به­عنوان روش مرجع استفاده شد.  در مقایسه نقطه­ای نتایج مدل SEBAL با روش تشتک، ضریب همبستگی مدل R، 74/0 و میانگین درصد خطای کل 5/14± و RMSE مقادیر روزانه، بین 15 تا 25 درصد مقادیر کل می­باشد. به­صورت میانگین شار گرمای نهان و متوسط نرخ روزانه تبخیر برای 30 تیرماه سال 1391 برای سطح آب به­ترتیب برابر با 308 W/m2و 13 میلی­متر در روز به­دست آمد.