تدوین سناریوهای توسعۀ منطقهای (مطالعۀ موردی: استان مازندران)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
2 گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
3 گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
4 گروه جغرافیا، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران
doi
10.22067/jgrd.2022.70579.1036چکیده
روند سرعت تغییر فضاهای جغرافیایی چنان است که قدرت و توان بشر نمیتواند آن را پیشبینی کند. بهمنظور آمادگی در برابر تغییرات محیطی، مطالعات آیندهنگاری جایگزین تکنیکهای پیشبینی و برنامهریزی سنتی شده است. برنامهریزی سناریو، تکنیکی است که با در نظر گرفتن عدم قطعیتهای محیطی، آیندههای متفاوتی را ارائه میدهد. در پژوهش حاضر تلاش بر آن است تا با رویکرد سناریونویسی، به تدوین سناریوهای آینده توسعه استان مازندران پرداخته شود. برای این منظور از روش دلفی و نظرخواهی از خبرگان استان، برای شناسایی نیروهای پیشران توسعه استان و عدم قطعیتهای احتمالی پیشرو استفاده شده است. در ادامه، متغیرهای اولیه در چارچوب ماتریس اثر متقاطع در نرمافزار آیندهنگار میکمک تعریف شد. درنهایت، با توجه به امتیاز بالای تأثیرگذاری مستقیم و غیرمستقیم مشخص شد، 18 عامل اصلی کلیدی در آینده توسعة منطقهای استان مازندران تأثیرگذارند. این عوامل بهعنوان پایه اصلی تدوین وضعیتهای احتمالی و سناریونگاری توسعه منطقهای استان مازندران، در این پژوهش بحث شدهاند. برای به دست آوردن سناریوها از نرمافزار سناریو ویزارد استفاده شده است. نتایج نشان داد، درمجموع، 68 وضعیت مختلف برای 18 عامل کلیدی طراحی شد که این وضعیتها طیفی از شرایط مطلوب تا نامطلوب را در بر گرفتند و تعداد وضعیتهای هر عامل متناسب با میزان پیچیدگی شرایط استان بین سه تا چهار حالت متغیر بوده است. درمجموع، ۱۱ سناریو با توجه به درجه مطلوبیت آنها به سه گروه تقسیم شدند که هریک از گروهها شامل چند سناریو با ویژگیهای تقریباً مشترک با تفاوت کم در یک یا چند وضعیت از میان 18 عامل کلیدی هستند.