بررسی و تحلیل اثرات تقسیمات سیاسی بر پایداری اقتصادی و اجتماعی سکونتگاههای روستایی(مورد مطالعه: شهرستان فیروزه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 استاد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jgrd.2021.50375.0چکیده
سازماندهی سیاسی فضای هر کشور در قالب تقسیمات کشوری اجرا میشود. هدف اصلی تقسیمات کشوری، تمرکززدایی است تا از این طریق مدیریت و ادارة قلمرو ملی آسانتر و ارائه خدمات بهتر صورت گیرد. به نظر میرسد، سازماندهی مجدد فضا بر تحقق توسعه پایدار تأثیر بسزایی دارد. با توجه به اهمیت این موضوع، مطالعه حاضر به بررسی و تحلیل اثرات و پیامدهای تقسیمات سیاسی سال 1386 بر پایداری اقتصادی و اجتماعی سکونتگاههای روستایی شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی پرداخته است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و روش انجام آن توصیفی-تحلیلی است. طرح تحقیق شبهپانل است که پایداری سکونتگاه های روستایی را در دو بعد اقتصادی با 11 متغیر و 45 شاخص و بعد اجتماعی با 13 متغیر و 30 شاخص در دو مقطع زمانی قبل و بعد از تقسیمات کشوری در طیف لیکرت بررسی کرده است. واحد تحلیل، 249 خانوار روستایی در روستاهای نمونه شهرستان فیروزه است. روایی پرسشنامه به وسیلة «تحلیل عاملی تأییدی» (Kaiser-Meyer≥ 0.87) و (Sig≤0.05) تأیید شد و پایایی آن بهوسیله آلفای کرونباخ 0.87 مطلوب تشخیص داده شد. یافتههای آزمون تی جفت نمونهای نشان داد، میانگین پایداری اجتماعی از 2.42 در قبل از تقسیمات سیاسی به 2.94 در بعد از تقسیمات کشوری بهطور معناداری افزایش یافته است (Sig≤ 0.05). همچنین میانگین پایداری اقتصادی از 1.98 به 2.34 تغییر یافته، اما این افزایش معنادار نیست (Sig≤0.33). نتایج نشان داد، ناپایداریها ناشی از نقش متغیرهای کلانتری همچون تحریمهای اقتصادی و شرایط کلی حاکم بر کشور بعد از تقسیمات کشوری در کل کشور ازجمله در شهرستان فیروزه است. سیاستهای تمرکززدایی توانسته است زمینة پایداری تعداد زیادی از مؤلفههای اجتماعی و اقتصادی روستاهای شهرستان فیروزه را فراهم آورد. پژوهش حاضر نیز گامی مؤثر در راستای تحقق پایداری اقتصادی و اجتماعی سکونتگاههای روستایی بوده است.